(5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 491)
Dava: Hürriyeti tahdit, tehdit, hırsızlık ve kendisine polis süsü verme suçlarından sanıklar O. Osmanoğlu, R. Tiryaki, N. Kahraman, İ. Gedikli, H. Tiryaki, E. Tiryaki, A. Ahmet'in yapılan yargılanmaları sonunda; Sanıklar R., Hasan, O., E., A.'in kendilerine polis süsü vermek suçundan beraatlarına, sanıklar R., N.'ın hürriyeti tahdit suçundan beraatlarına, sanık O.'ın TCK.nun 191/ 1. maddesi gereğince hükümlülüğüne, sanık İ.'nın TCK.nun 491/3. maddesi gereğince hükümlülüğüne dair B. 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 7.5.2002 gün ve 329 esas, 76 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi yerel C.Savcısı, sanık O., müdahiller ve sanık İ. müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 15.5.2003 günü daireye gönderilmekle incelendi:
Karar: Sanıklar H. Tiryaki, E. Tiryaki ve A. Ahmet haklarında tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılmış bir dava ve hüküm bulunmadığından, o yer C.Savcısının adı geçen sanıkların eylemlerinin koşullu tehdit suçunu oluşturacağına ilişkin, konusu olmayan temyiz isteğinin CMUK. nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE,
Sanık O. Osmanoğlu hakkında kendisine polis süsü verme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit, sanıklar E. Tiryaki ve A. Ahmet haklarında kendilerine polis süsü vermek, sanık R. Tiryaki hakkında kendisine polis süsü verme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık N. Kahraman hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık İ. Gedikli hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümleri yönelik yapılan incelemede;
1- Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle sanık O. Osmanoğlu, E. Tiryaki, A. Ahmet, R. Tiryaki ve N. Kahraman haklarında verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, o yer C.Savcısı ile müdahiller vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi oybirliğiyle ONANMASINA,
2- Sanıklar O. Osmanoğlu ve İ. Gedikli haklarında tehdit ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyizlere gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde zaman bakımından uygulama, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul kurallarının düzenlenmesi, aynı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bu Kanunların hükmen sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;
5237 sayılı Kanunun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıkların hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafileri, müdahiller vekili ve o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 18.07.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy