(3091 S. K. m. 15) (765 S. K. m. 513) (5237 S. K. m. 154)
Dava: 3091 Sayılı Kanuna aykırılıktan hakkında dava açılan sanık A.'nın yapılan yargılanması sonunda; TCK.'nun 513/2. maddesi uyarınca hükümlülüğüne ve ertelemeye dair ( KAMAN ) Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 26.03.2002 gün ve 77 Esas, 43 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Üst C.Savcısı ve müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile 14.01.2003 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: 3091 Sayılı Yasa, zilyetliği koruyan bir yasa olup sahiplenme amacını değil, tecavüz veya müdahaleleri cezalandırdığı ve sanık hakkında da kadastro dışı bırakılan ve köylünün ortak kullanımındaki köy boşluğuna temel kazmak ve bahçe çevirmek eylemi nedeniyle 16.08.1999 tarihinde kaymakamlıkça 1. men kararı verildiği ve usulüne uygun infaz edildiği, sanığın daha sonra aynı köy boşluğundan sıva yapmak için toprak aldığı ve hakkında 30.04.2001 tarihinde kaymakamlıkça 2. men kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 3091 Sayılı Yasaya aykırılık teşkil ettiği ve bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın sıva yapmak için toprak alma eyleminin zapt kastı taşımadığı ve tecavüzün aynı taşınmazın farklı noktalardan olduğu gerekçesiyle 2. men kararının yasal olmadığı belirtilerek bu suçtan beraat kararı verilip ayın eylem nedeniyle ayrıca TCK.'nun 513/2. madde ve fıkrası gereğince de mahkumiyet hükmü kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, Üst C.Savcısı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.06.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy