(6136 S. K. m. 7)
6136 sayılı Kanuna aykırılıktan sanık Şerafettin'in yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye ve zoralıma dair (Demirci Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2002 gün ve 82 esas, 126 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve üst C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 9.9.2003 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü;
1- Dosyadaki bilgi ve belgelerden, D. ilçesi, K. köyü muhtarı olan sanığa, Manisa Valiliğinin 14.10.1996 tarihli oluruyla "görevi" devamınca ve her yerde taşımak üzere suça konu silah için ruhsat verildiği, sanığın suç tarihi olan 28.7.2002 tarihinde de muhtar sıfatıyla görevini sürdürmekte olduğu anlaşılmakla; 6136 sayılı Yasanın 7/5 ve yönetmeliğin 8/B-1. maddeleri uyarınca köy muhtarlarının görevleri boyunca zati ve demirbaşa kayıtlı silahları taşımalarının suç oluşturmayacağı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine ve silahın zoralımına karar verilmesi,
2- Uygulamaya göre de,
4806 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK.nun 30. maddesinin 2. fıkrasındaki "bir" sözcüğünün "bin" olarak değiştirilmiş bulunması karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bin" lira küsurunun atılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş sanık ve üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy