(466 S. K. m. 2) (1412 S. K. m. 268) (YCGK. 23.11.2004 T. 2004/1-177 E. 2004/203 K.)
Dava: Halkı, ırk farklılığı gözeterek kin ve düşmanlığa tahrik etmek suçundan İzmir 1 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesince yapılan duruşmaları sonunda beraatine karar verilen Abdullah Satık'ın tutuk kaldığı günler için 466 Sayılı Kanun gereğince tazminat takdiri hakkındaki vaki isteği üzerine Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan inceleme sonunda; Adı geçenin tutuk kaldığı günler nazara alınarak kısmen kabulü ile 84.868.497 lira maddi, 500.000.000 lira manevi tazminat ile 60.000.000 lira dilekçe ücretinin davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair ittihaz olunan 16.10.2003 gün ve 286 esas, 185 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ile hazine vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 14.10.2004 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,
Ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.2004 tarihli 2004/177 esas, 2004/203 kararı uyarınca; 466 Sayılı Kanunun 2. maddesinin 1. fıkrasında uğradıkları her türlü zararın tazminini isteyebilirler tarzındaki düzenlemenin açık ve kesin hükmü, haksız fiil niteliğinde kabul edilen bu tür işlemlerin tabi olduğu tazminat hukukunun genel prensipleri ile süregelen hukuksal içtihatlar doğrultusunda istemin kapsamına faizin de dahil olacağı ve bu bağlamda talep gibi dava tarihinden itibaren faize de hükmedilmesi gerektiği halde, davacının faiz isteminin reddinde karar verilmesi,
2- CMUK. nun 268. maddesine aykırı olarak, kısa kararda ve hükmün gerekçe kısmında davacı lehine 284.868.497 lira maddi tazminata hükmedilmişken, gerekçeli kararın hüküm kısmında 84.868.497 lira maddi tazminata hükmedilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,
3- Davalı hazine vekili için hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş davalı hazine vekilinin ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy