(765 S. K. m. 59, 245) (647 S. K. m. 4) (5252 S. K. m. 5) (5083 S. K. m. 2) (1412 S. K. m. 322)
Dava: Suçunu söyletmek için işkence yapma suçundan sanıklar H. Y., V. E., D. Ö.'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık D.'ın müdahil H.'a yönelik eyleminden dolayı hükümlülüğüne ve ertelemeye, müdahil M., H. ile mağdur E.'a yönelik eylemlerinden beraatine, sanıklar H., V.'ın beraatlerine dair İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2004 tarih ve 224 esas, 491 karar sayılı hükmün süresi içerisinde Yargıtay'ca duruşmalı olarak tetkiki katılanlar vekilleri ve sanık D. müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 23.9.2005 günü daireye gönderilmekle incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Cezanın tür ve tutarı itibariyle sanık D. Ö. müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),
Tüm sanıklar yönünden dosya üzerinde yapılan incelemede;
1- Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle sanık V. E.'ün müdahil M. G.'e, sanıklar H. Y. ve D. Ö.'in müdahil A. D.'a yönelik eylemlerinden verilen beraat kararları usul ve kanuna uygun bulunduğundan müdahiller vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu kısmının istek gibi oybirliğiyle ONANMASINA,
2- Sanık D. Ö. müdafiinin ve müdahiller vekillerinin adı geçen sanık hakkında müdahil H.'a yönelik eyleminden dolayı verilen mahkumiyet hükmüne ait temyizlerine gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; Ancak,
5252 sayılı Kanunun 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.4.2005 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak 1.5.2005 gününde yürürlüğe giren 5335 sayılı Kanunun 22. maddesi ile 5083 sayılı Kanunun 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada bir Yeni Türk Lirası küsurunun atılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık D. Ö. hakkında 765 sayılı TCK'nun 245, 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca tayin edilen sonuç ağır para cezasının 450 Yeni Türk TL. adli para cezası olarak ifadesi suretiyle hükmün bu bölümünün oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3- Müdahiller vekillerinin, sanık D. Ö.r'in müdahil M.'a; sanık V. E.'ün müdahiller H. ve A.'a; sanık H. Y.'nın da müdahiller H. ve M.'a yönelik eylemlerinden verilen beraat hükümlerine ait temyizlerinin incelenmesinde,
Oluş, mağdurların özellikle duruşma ve mahkemede yapılan yüzleştirmedeki anlatımları, doktor raporları ve bütün dosya içeriğine göre sanık D. Ö.'in müdahil M.'a, sanık V. E.'ün müdahiller H. ve A.'a, sanık H. Y.'nın da müdahiller H. ve M.'a yönelik eylemleri kanıtlandığı gözetilerek 765 sayılı TCK'nun 245. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle beraatlerine hükmedilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, müdahiller vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu hükümlerin BOZULMASINA, 13.09.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy