(765 S. K. m. 102, 456, 485) (1412 S. K. m. 321, 322) (5237 S. K. m. 7, 66) (5271 S. K. m. 223) (5252 S. K. m. 9, 12)
Dava: Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanıklar O. K., M. B.'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık O.'ın TCK.nun 456/4. maddesi uyarınca hükümlülüğüne ve ertelemeye, sanık M.'nın mala zarar verme, hakaret ve saldırgan sarhoşluk suçlarından beraatine dair Gölhisar Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 17.7.2003 tarih ve 63 esas, 106 karar s. hükmün süresi içerisinde Yargıtay'ca tetkiki sanık O. K. ve yerel C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 14.4.2004 günü daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Sanık M. B.'a atılı saldırgan sarhoşluk suçunun temas ettiği kanun maddelerinde gösterilen cezaların üst sınırına ve lehe olan 765 s. TCK.nun 102/5 madde ve fıkrasına göre dava 2 senelik zaman aşımı süresine tabi olup hüküm ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolmuş olduğu anlaşılmakla hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. ve 765 s. TCK.nun 102/5. madde ve fıkrası gereğince sanık M. B. hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan açılan davanın zaman aşımı sebebiyle 5237 s. TCK.nun 66. ve CMK.nun 223. maddeleri de gözetilerek oybirliğiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
2- Sanık M. B. hakkında mala zarar verme ve hakaret suçundan kurulan hükümlere ait temyiz incelemesinde;
a- Oluşa, dosya kapsamına göre sanığın taş atarak O. K.'a ilişkin aracın camını kırdığı anlaşılmakla, mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,
b- Sanığın kendisine şiddet kullanılmasından dolayı hakaret etmesi eylemi sebebiyle hakaret suçundan hakkında TCK.nun 485/3. madde ve fıkrası uyarınca ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine hükmolunması,
3- Sanık O. K. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ait temyize gelince;
5237 s. Türk Ceza Yasasının 7. maddesinde zaman bakımından uygulama, 5252 s. Türk Ceza Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9. maddesinde lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul kurallarının düzenlenmesi, aynı Yasanın 12. maddesi ile 765 s. Türk Ceza Yasasının yürürlükten kaldırılması, 5271 s. Ceza Muhakemesi Yasası ve bu Kanunların hükümden sonra 1.6.2005 gününde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;
5237 s. Yasanın 7. ve 5252 S. Yasanın 9. maddeleri uyarınca sanığın durumunun 5271 s. Ceza Muhakemesi Yasası hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık O. K. ve o yer C. Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 18.04.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy