(5252 S. K. m. 5) (5083 S. K. m. 2) (647 S. K. m. 5)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık Hüseyin Yazar'ın yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ve ertelemeye dair Sungurlu Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 1.12.2004 gün ve 220 esas, 388 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 27.12.2005 günü daireye gönderilmekle incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Hem 8.10.2004 tarihli keşifte hem de 1.12.2004 tarihli oturumda yeminli dinlenen yerel bilirkişiler Bekir Safcı ve Satılmış Aykul'un, sanığın sürüp ekmek suretiyle tecavüz etmiş olduğu tapulama harici bırakılan dava konusu yerin öteden beri mera olduğunu ve hayvanların otlatılması amacıyla köylülerce ortaklaşa kullanıldığını beyan etmeleri karşısında tebliğnamede bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,
Ancak;
5252 Sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.4.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 Sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 Sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada bir Yeni Türk Lirası küsurunun atılması ve hükümden sonra 29.12.2004 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında, kaldırılan bu yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5 madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammının uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 513/2., 522/1., 59. ve 647 sayılı Yasanın 4. ile 765 sayılı TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç ağır para cezasının 458 Yeni Türk Lira adli para cezası olarak ifadesi ve ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 12.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy