(5083 S. K. m. 2) (5252 S. K. m. 5) (765 S. K. m. 80, 81)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanıklar Mehmet Akıncı, Mevlüt Gül'ün yapılan yargılamaları sonunda; sanık Mevlüt'ün hükümlülüğüne ve ertelemeye, sanık Mehmet'in beraatine dair Haymana Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 15.4.2005 gün ve 511 esas, 67 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi o yer C. Savcısı, sanık Mevlüt ve müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 28.2.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: I- Sanık Mehmet Akıncı hakkında verilen beraat kararına yönelik olarak yapılan incelemede;
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip ektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan müdahil vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, bu sanık hakkındaki hükmün istem gibi oybirliğiyle ONANMASINA,
II- Sanık Mevlüt Gül hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizlere gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,
Ancak;
1- Tüm dosya içeriğinden ve sanığın tanık olarak dinlendiği 5.12.2001 tarihli duruşma tutanağında diğer sanık Mehmet Akıncı'nın tarlalarına 2000-2001 yıllarında ortakçı olduğunu ve 2001 yılında da mahsulünü aldığını belirttiği anlaşılmakla, eylemin temadi etmesi karşısında, 2001 yılı olduğu halde suç tarihinin 2000 yılı olarak kabul edilmesi suretiyle yazılı biçimde uygulama yapılması,
2- 5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükrnolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.4.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bir" Yeni Türk Lirası küsurunun atılması zorunluluğu,
3- Dosyada mevcut tapu kayıtları ve keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarına göre Karlık mevkiinde oldukları anlaşılan 286 numaralı mera parseli ile sanığın ortakçısı olduğu 285 ve 227 numaralı parsellerin bitişiğindeki meralara tecavüz tek suç olup TCK. nun 80. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, ayrı suç kabul edilmek suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
4- Tekerrüre esas geçmiş mahkumiyetleri bulunan sanığa, TCK. nun 81. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık, müdahil vekili ve yerel C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy