(5237 S. K. m. 54) (5271 S. K. m. 170)
6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda G. C. Başsavcılığınca düzenlenen 30.12.2005 tarihli ve 2005/4825-2544 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar müteakip, adli emanetin 2005/647 sırasında kayıtlı 1 adet tabanca ve şarjörünün müsadere edilmesi talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun'un 174. maddesi gereğince iadesine dair G. 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 6.1.2006 tarihli ve 2006/16-16 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, (G.) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.1.2006 tarihli ve 2006/26-26 müteferrik sayılı kararı ve dosyası ile ilgili olarak;
Taşınması ve bulundurulması başlı başına suç oluşturan eşyanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesine göre müsaderesi zorunlu olup buna ilişkin talep yazısı bir şüpheli hakkında düzenlenmiş iddianame niteliğinde olmadığından, bu yazının 5271 sayılı Kanun'un 170. maddesindeki unsurları taşıması gerekmediği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK. nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 6.3.2006 gün ve 9504 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 2.5.2006 gün ve KYB/2006-42859 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Şüpheli hakkında G. Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen 30.12.2005 tarih ve 2005/4825-2544 sayılı karar içeriği karşısında, taşınması ve bulundurulması başlı başına suç teşkil eden eşyanın 5237 sayılı TCK. nun 54. maddesi gereğince müsaderesinde zorunluluk bulunduğu hususunda duraksamaya yer yoktur.
Dosyada mevcut G. C.Başsavcılığının müsadere talebine ilişkin 30.12.2005 tarih ve 2005/4825 sayılı yazısının ise niteliği itibariyle iddianame olmadığı ve 5271 sayılı Kanunun 170. maddesindeki unsurları taşıması gerekmediği, dolayısıyla aynı kanunun 174. maddesine göre iadesinin yasaya uygun düşmediği, bu husustaki 16.1.2006 tarih ve 2005/4825 sayılı Giresun C.Başsavcılığı itirafının reddine dair Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.1.2006 tarih ve 2006/26-26 müteferrik kararının açıklanan nedenle isabetli olmadığı, kanun yararına bozma talebinin yerinde bulunduğu anlaşılmıştır.
Sonuç: Yukarıda gerekçesi belirtildiği üzere G. 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.1.2006 gün ve 2006/26-26 müteferrik sayılı kararının 5271 sayılı CMK. nun 309/4. madde ve fıkrasının (a) bendi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallînde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 8.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy