(1412 S. K. m. 317)
Dava: Parada sahtecilik suçundan sanıklar A.G., A.Ö.'in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanık A. Ö. hakkında hüküm tesisine yer olmadığına, sanık A.'in hükümlülüğüne ve zoralıma dair Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2005 gün ve 230 esas, 351 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 5.7.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: I- Sanık A.Ö.hakkında 28.2.2003 tarih, 2002/130 esas, 2003/20 karar sayılı ilam ile kurulan hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiği halde, adı geçen sanığın duruşmaya çağrılıp hakkında Sanık A.Ö.'in daha önce verilen kararı temyiz etmediği ve hakkındaki kararın kesinleştiği anlaşılmakla hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmesi hukuki değerden yoksun fazlalık olarak kabul edilmiş olup bu durum sanık A.Ö. müdafiine temyiz hakkı da vermeyeceğinden, adı geçen sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK. nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle REDDİNE,
II- Sanık A.G. hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,
1- 25.11.2005 tarihli celsede sanık müdafii lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde, takdiri indirim yapılıp yapılmayacağının değerlendirmesiz bırakılması,
2- Suça konu paraların müsaderesi ile T.C. Merkez Bankasına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece müsaderesi ile yetinilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık A.G. müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy