(5252 S. K. m. 9) (5271 S. K. m. 34, 230, 309) (765 S. K. m. 313) (5237 S. K. m. 53, 220)
Dava: Cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak suçundan sanık Y.'nin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 313/1. maddesi gereğince 1 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.05.2005 tarih ve 2004/214 Esas ve 2005/74 Karar sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, lehe düzenleme bulunmadığından bahisle, önceki ilamda verilen 1 yıl hapis cezasının aynen infazına, 5237 Sayılı Kanunun 53/1-a-b-c-d-e bentlerinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29.06.2005 tarih ve 2004/214 Esas, 2005/74 Karar sayılı ek kararını kapsayan dosya ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220. maddesinde düzenlenen suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçunun işlendiğinin ve örgütün varlığının kabul edilebilmesi için üye sayısının en az 3 kişi olması gerektiği, 2 kişiden ibaret olan sanıkların örgüt oluşturmak için sayısal yeterlilikte bulunmadığı gözetilmeksizin, lehe yasanın saptanması sırasında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 313/1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220/2. maddeleri arasında kıyaslama yapılarak, cezanın her iki uygulama yönünden de değişmediğinin kabulü ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 313/1. maddesi uygulanarak tayin olunan önceki cezanın aynen infazına karar verilmesinde, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanması suretiyle, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında önceki ilamda verilen 1 yıl hapis cezasının aynen infazına ve 5237 Sayılı Kanunun 53/I-a-b-c-d-e bentlerinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilerek karma uygulama yapılmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13.02.2007 gün ve 6974 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığı'ndan 05.03.2007 tarih ve 2007/31580 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize tevdi edilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosya kapsamına göre, 5271 Sayılı Kanunun 34. ve 230. maddeleri uyarınca yeterli gerekçeyi ihtiva etmeyen ek kararda, 5252 Sayılı Kanunun lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul başlıklı 9/3. maddesinde açıklandığı üzere lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir hükmüne aykırı biçimde karma uygulama yapıldığı gözlenmiştir.
Bu itibarla;
Sonuç: Adalet Bakanlığı'nın 13.02.2007 gün ve 6974 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığı'nın 05.03.2007 tarih ve 2007/31580 sayılı ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29.06.2005 tarih ve 2004/214 Esas, 2005/74 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ortadan kaldırılmasına, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığı'na tevdiine, 12.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy