(2709 S. K. m. 141) (5271 S. K. m. 34, 230) (5237 S. K. m. 7, 51)
Dava: Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Sanık Mehmet hakkında kasten yaralama suçlarından tayin olunan adli para cezasının miktarına göre hükmün, 5219 Sayılı Yasayla değişik CMUK'nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi oybirliğiyle REDDİNE,
2- Sanık Soner hakkında 6136 Sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;
a) Yargıtay bozma kararı ile hükmün tamamen ortadan kalktığı gözetilip, tüm unsurları ile yeni bir hüküm kurulması; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, CMK'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması gerekirken, gerekçeden yoksun biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,
b) Uygulamaya göre de,
Tekerrürün, 5237 sayılı TCK'nda artırım nedeni olarak düzenlenmemesi ve aynı yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca mükerrerlere özgü infaz rejiminin de uygulanamaması karşısında; tekerrüre esas nitelikte sabıkası bulunan ve tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezası yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek seçenek yaptırımlara çevrilmemiş olan sanık hakkında lehe olan 5237 sayılı TCK'nun uygulanması gerekirken, 765 sayılı TCK'na göre uygulama yapılarak fazla ceza tayini ve 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinin uygulanma olasılığının tartışılmaması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.01.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy