(765 S. K. m. 72, 81, 513, 522) (647 S. K. m. 4) (5275 S. K. m. 110) (5271 S. K. m. 309)
Dava: Meraya tecavüz suçundan sanık Mustafa Ç.'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 513/2, 522/1, 81/2, 72 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri gereğince 1.109.557.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 27.05.2003 gün ve 2003/138-285 sayılı kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.01.2007 günlü ve 2004/1523 esas, 2007/304 sayılı ilamıyla para cezasının 949 Yeni Türk lirası şeklinde düzeltilerek onanması üzerine, anılan kararın infazı sırasında, Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından çıkarılan para cezası ödeme emrini kanuni süresi içerisinde ödememesi sebebiyle, para cezasının 9 gün hapse çevrilmesinden sonra, adı geçenin cezasının, yaşı sebebiyle özel infaz usullerinden konutta infaz şeklinde infazına karar verilmesi talebinin reddine ilişkin, Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 05.04.2007 günlü ve 2007/248 müteferrik sayılı karara karşı yapılan itirazın keza reddine dair Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2007 tarihli ve 2007/47 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 110. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkumiyete konu suç nedeniyle doğmuş zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesine dair hukuki sorumlulukları saklı kalmak üzere; kadın veya altmışbeş yaşını bitirmiş kişilerin mahkum oldukları altı ay, yetmiş yaşını bitirmiş kişilerin mahkum oldukları bir yıl, yetmişbeş yaşını bitirmiş kişilerin mahkum oldukları üç yıl, veya daha az süreli hapis cezasının konutunda çektirilmesine hükmü veren mahkemece veya hükümlü başka bir yerde bulunuyorsa o yerde bulunan aynı derecedeki mahkemece karar verilebileceğinin hükme bağlandığı, somut olayda da, Çankırı Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 949 Yeni Türk lirası adli para cezasına mahkum olan Mustafa Ç.'ın, Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından çıkarılan para cezası ödeme emrini kanuni süresi içerisinde ödememesi sebebiyle, para cezasının 9 gün hapse çevrildiği, böylece infaz edilecek cezanın hapis cezası niteliğini aldığı ve adı geçenin de 65 yaşını bitirdiği ayrıca 5275 sayılı Kanun'un 110. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin konutta infaz talebinin reddine gerekçe olarak gösterilen hükümlünün sağlık durumuna ilişkin rapor aldırılması keyfiyetinin de 5485 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK. nun 309. maddesi uyarınca anılan kararırı bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.6.2007 gün ve 31014 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C. Başsavcılığından 23.7.2007 gün ve KYB/2007-143355 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 110/2. madde ve fıkrası gereğince;
Mahkumiyete konu suç nedeniyle doğmuş zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesine dair hukuki sorumlulukları saklı kalmak üzere;
a) Kadın veya 65 yaşını bitirmiş kişilerin mahkum oldukları 6 ay,
b) 70 yaşını bitirmiş kişilerin mahkum oldukları 1 yıl,
c) 75 yaşını bitirmiş kişilerin mahkum oldukları 3 yıl veya daha az süreli hapis cezasının konutunda çektirilmesine hükmü veren mahkemece veya hükümlü başka bir yerde bulunuyorsa o yerde bulunan aynı derecedeki mahkemece karar verilebileceğinin hükme bağlandığı,
Olayda, 765 sayılı TCK. nun 513/2, 81/2 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince 949 YTL adli para cezasına mahkum olan hükümlünün, Çankırı C.Başsavcılığı tarafından çıkarılan para cezası ödeme emrini kanuni süresi içinde ödememesi sebebiyle, adli para cezasının 9 gün hapse çevrildiği, böylece infaz edilecek cezanın hapis cezası niteliğini aldığı ve hükümlü Mustafa Ç.'ın da 65 yaşını bitirdiği ayrıca 5275 sayılı Kanunun 110/3. madde ve fıkrasında yer alan hükümlünün sağlık durumuna ilişkin rapor aldırılması hususunun da 22.04.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5485 sayılı Kanunun 1. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olması karşında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, Yüksek Adalet Bakanlığının kanun yakarına bozma istemine dayanan Yargıtay C. Başsavcılığının ihbarnamesinde ileri sürülen nedenler, bu itibarla yerinde görüldüğünden, Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2007 tarih ve 2007/47 müt. iş sayılı hükmünün CMK. nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2007 günün oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy