(5083 S. K. m. 2) (5237 S. K. m. 197) (5271 S. K. m. 231)
Dava: Hükümlü İ. K. hakkında 5237 sayılı TCK.'nun lehe hükümlerinden yararlanma hususundaki vaki talep üzerine yapılan yargılama sonunda; talebin reddine dair Tokat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 8.06.2010 gün ve 2010/152 esas, 2010/196 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 3.01.2011 günü daireye gönderilmekle incelendi:
Türk Milleti Adına
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:
1-) 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun hükmünde Kararnamelerde değişiklik yapılmasına dair Kanunun 22. maddesi ile 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinin sonuna eklenen fıkra uyarınca ilgili kanunlar gereğince uygulanacak idari ve adli para cezalarının hesaplanmasında ve ödenmesinde 1 Yeni Türk Lirası altında kalan tutarlar dikkate alınmaz hükmü gözetilmeyerek, hükümlü açısından 5237 sayılı TCK.'nun lehe bir düzenleme getirmediğinden bahisle uyarlama isteminin reddine karar verilmesi,
2-) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda, geçmişte kasıtlı bir suçtan hükümlülüğü bulunmayan hükümlü hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş hükümlü İ. K. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy