(6136 S. K. m. 13) (5237 S. K. m. 62) (5252 S. K. m. 9) (5275 S. K. m. 98, 101) (5271 S. K. m. 231)
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nın 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin 08.02.2008 tarihli hükmün kesinleşmesinden sonra, 25.03.2008 tarih, 420/26 sayılı ek kararla sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
Deneme süresi içinde kasten yaralama suçunu işlemesi ve mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine 26.05.2011 gün, 87/242 sayılı kararla hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.
Temyize tabi olan asıl hükmün kesinleşmesinden sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sonrasında hükmün açıklanmasına ilişkin kararlar, 5252 sayılı Yasanın 9. madde kapsamında bulunmayıp sonradan yürürlüğe giren yasanın sanık lehine olup olmadığının değerlendirilmesi ve hükmün açıklanıp infazına ilişkin olduğundan, 5275 sayılı Yasanın 98 ve 101. maddeleri uyarınca itiraza tabidir. Duruşma yapılması veya evrak üzerinde karar verilmesi yasa yolunu değiştirmeyeceğinden, hükmün temyizen incelenme olanağı bulunmamaktadır.
Öte yandan CMK.nın 231. maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Yasa 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün saat 00.01'de yürürlüğe girmiştir. Sanığın mahkumiyetine ilişkin karar, yasanın yürürlüğe girmesinden sonra aynı gün saat 10.00'da verilmiştir. Diğer bir anlatımla karar verildiği sırada CMK.nın 231. maddesinde 5728 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik yürürlükte olup mahkemece re'sen gözetilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunludur. Temyize tabi olan bu husus, kararın temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleşmiştir.
Somut olayda, kararın kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren bir yasadan söz edilemeyeceği için 5275 sayılı Yasanın 98. maddesi gözetilerek lehe yasanın belirlenmesi için uyarlama yargılaması yapılma olanağı bulunmamaktadır. CMK.nın 231. maddesi değerlendirilmeden verilen karara karşı olağanüstü yasa yollarından kanun yararına bozma yasa yoluna başvurulması mümkündür. Mahkemece; kesinleşen kararın ele alınarak hükmün açıklanmasına, geri bırakılmasına ve sonrasında hükmün açıklanmasına karar verilmesi hukuki dayanaktan yoksun olup, hukuken geçersiz bir kararın temyiz edilmesi üzerine incelenme olanağı da bulunmamaktadır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz yasa yoluna tabi, Yargıtay tarafından incelenecek bir karar bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin REDDİNE, gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, 16.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy