(5237 S. K. m. 96)
Dava ve Karar: Gereği görüşülüp düşünüldü:
Olayın tek tanığı M. K.'ın beyanına göre karakola gittiğinde orada bulunan mağdurun annesi olan sanık A. aleyhinde bir ifadesinin bulunmadığı, kendisini dövenin sanık H. olduğunu söylediğini duyduğu biçimindeki anlatımı, sanıkların suçları kabul etmemeleri hususları karşısında, mağdurun da dinlenerek vücudundaki izlerin sistematik bir eziyetle ve sigara söndürmekle oluşup oluşmayacağına ilişkin rapor aldırılıp, tanığın beyanı doğrultusunda belli adres civarında oturan komşuların kimlik ve adresleri kolluk marifetiyle saptanıp tanık sıfatıyla bilgi ve görgüleri sorularak ve olayın akabinde Sosyal Hizmetler Kurumunda korumaya alınan çocuk mağdurun bu kurumda kaldığı süre içinde tıbbi ve psikiyatrik raporunun alınıp alınmadığı da araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, mağdur vekili ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy