MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 20. ve 22. maddelerinde, kişilerin özel yaşamlarının ve haberleşmenin gizliliği ilkeleri güvence altına alınmış, 38/6. maddesinde kanuna aykırı olarak elde edilen bulguların delil olarak kabul edilemeyeceği ifade edilmiş, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 119/1. maddesinde Hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamayan hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerinin arama yapabileceği ancak; konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda, arama hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile mümkün olacağı düzenlenmiştir. Aynı Yasanın 206/2-a ve 217/2. maddelerinde de yasa ve hukuka aykırı delillerin hükme esas alınamayacağı öngörülmüştür.
Somut olayda; 18.12.2014 günü saat 23:00 sıralarında kolluk görevlilerinin, il dernekler müdürlüğü yetkilisi ile birlikte denetim amacıyla umuma açık olmayan...Caddesi Esnafları Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğine girdikleri anlaşılmakla, yetkili merciilerce usülüne uygun alınan bir arama kararı bulunmadan kolluk görevlilerince hukuka aykırı olarak ele geçen deliller dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair hukuka uygun olarak elde edilmiş, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2) Kabul ve uygulamaya göre de;
a) Sanık hakkında TCK'nın 228/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, TCK.nın 49. maddesine göre süreli hapis cezasının alt sınırının 1 ay olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde temel cezanın 30 gün olarak belirlenmesi,
b) Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi ve hesap hatası sonucu 600 TL yerine 900 TL olarak fazla ceza tayini,
c) 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 34. maddesine göre, adli emanete alınan 40 TL parayla ilgili karar verme yetkisinin mülki amirliğe ait olduğu gözetilmeksizin, yasal olmayan gerekçeyle müsaderesine karar verilmesi ve suça konu emanet eşyanın TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca imhasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince, BOZULMASINA, 03.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy