(5237 S. K. m. 35, 292)
Gözetim altındayken firara teşebbüs suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292/1 ve 35/2. maddeleri gereğince 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2015 tarihli ve 2015/242 esas, 2015/614 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre;
1-) Sanığın gözetim altındayken firara teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 292. maddesinde yazılı suçun failinin ancak tutuklu ya da hükümlü olması gerektiği, 24/10/2014 tarihli Olay Yakalama ve Savcı ile Görüşme Tutanağı içeriğine göre, 23/10/2014 günü polis merkezine yapılan bir ihbar üzerine harekete geçen kolluk güçlerince sokak üzerinde görülen ve görevlilerden kaçmak isterken yakalanan sanığın üst aramasında uyuşturucu madde ve av tüfeği mermilerinin ele geçirildiği, hakkında yapılan GBT sorgulamasında Çorlu 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince arandığı tespit edilerek Cumhuriyet Savcısı talimatıyla göz altına alındığı, 24/10/2014 günü polis ekip aracıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına götürüldüğü esnada araç camından atlayarak kaçmaya çalıştığının ancak kovalamaca sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında, Çorlu 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince ne amaçla arandığının mahkemesinden sorulup 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesinde suçun failine ilişkin olarak öngörülen hükümlü veya tutuklu olma koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde,
Kabule göre;
2-) Sanığın tekerrüre esas alınan İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2007 tarihli ve 2005/597 esas, 2007/713 sayılı ilamına konu suç tarihinin 12/02/2002 olması ve kayden 07/05/1984 doğumlu olan sanığın söz konusu ilama konu suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubu aralığında bulunması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki hüküm ile sanığın adli sicil kayında tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde,
İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.05.2019 gün ve 9892 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2019 gün ve KYB/2019-60595 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun oluşabilmesi için, hakkında tutuklama veya kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunan kişinin, tutukevinden, ceza infaz kurumundan ya da gözetimi altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçması gerektiği; somut olayda, sokak üzerinde polis ekiplerince durumundan şüphelenilerek durdurulan hükümlünün GBT sorgulamasında Çorlu 5.Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince arandığının anlaşılması üzerine polis merkezine götürülmek üzere bindirildiği ekip aracından firar ettiği anlaşıldığından;
Çorlu 5.Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesine belgelere ait ilgili evraklar getirtilerek hükümlünün kesinleşmiş bir ilamın infazı nedeniye aranıp aranmadığı belirlenip TCK.nın 292/1. maddesinde suçun failine ilişkin olarak öngörülen hükümlü veya tutuklu olma koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespitinden sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de; hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan ilamda yer alan mahkumiyetine konu suçu 18 yaşından küçükken işlediği anlaşılmakla, bu mahkumiyetin TCK.nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 gün ve 2015/242-614 Esas-Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin Mahkemesince tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)