MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın mağdurlara karşı suç isnadına yönelik beyanlarından mağdurlar hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip kesinleştikten sonra, kendisi hakkında iftira suçundan kamu davasından döndüğü anlaşılmakla bu durumun etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektirmediği ancak TCK.nın 62. maddesinin sanık hakkında tatbik edilip edilmeyeceği hususu değerlendirilirken göz önünde bulundurulabileceği cihetle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanığın olay günü karakola gidip mağdurlar hakkında şikayette bulunduktan sonra hastaneye sevk edildiği ve hakkında 09.03.2014 tarihli raporun düzenlendiği bu rapordaki yaralanmaya ilişkin de sanığın mahkemede mağdurların aracına vururken kendi kendini yaraladığını beyan etmesi karşısında, sanığın her ne kadar mağdurlar tarafından yaralanmadığı açık ise de iftira suçuna delil uydurmak amacıyla da kendi kendini yaralamadığı anlaşılmakla, eyleminin fiilin maddi eser ve delillerini uydurmak olarak değerlendirilemeyeceği ve bu nedenle uygulanma kabiliyeti bulunmayan TCK.nın 267/2. maddesinin sanık hakkında uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy