(6284 S. K. m. 20) (5271 S. K. m. 237) (5237 S. K. m. 109) (1412 S. K. m. 321, 326)
Gereği görüşülüp düşünüldü:
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesine göre Bakanlığın kadına karşı işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçede açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gözetilerek Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulü ile yapılan incelemede;
I- Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıkların eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, haklarında beraat kararı verilmesi, aksi takdirde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
II- a) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,
Tüm dosya kapsamına göre, sanıkların mağdura yönelik hürriyetinden yoksun kılma eylemi devam ettiği sırada onu yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralamak suretiyle cebir uyguladıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle TCK'nın 109/2. maddesi gereği cezalandırılmaları yerine aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması,
b) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdure ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mağdurenin soruşturma aşamasında alınan beyanında sanıkların kendisine yönelik olumsuz bir davranışlarının olmadığını ifade etmesi, katılan ...'nın eşi ...'nin arabaya rızası ile bindiğini, onu zorlamadıklarını, bağırıp çağırmadığını, sanık ...'ın ...'ye vurmadığını belirtmek suretiyle bu hususu doğrulaması, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların mağdureye yönelik eylemleri sırasında cebir, tehdit veya hile kullandıklarına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek, haklarında TCK'nın 109/1 maddesi uyarınca hükümler kurulması gerekirken, yazılı şekilde aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca uygulama yapılması,
Yasaya aykırı, katılan Bakanlık vekili, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince, sanıklar .... ve ....'nun katılan ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminden ötürü ceza yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 02.03.2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)