MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun 03.06.2008 gün ve 2008/6-94 Esas, 2008/160 sayılı kararında belirtildiği üzere temyiz incelenmesini yapan Yargıtay Ceza Dairesince verilen bozma ilamına karşı direnme hakkı bulunan mahkemenin uyma kararı vermesi halinde bozma ilamına uygun şekilde işlem yaparak karar verme yükümlülüğü doğduğu ve bu durumda mahkemece sonradan uyma kararının bir kısmından veya tümünden açıkça veya fiili olarak dönülemeyeceği gibi uyulmasına karar verilen bozma ilamına da direnilemeyeceği dikkate alındığında, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 03.06.2014 tarihli kararıyla sanığın, akşam saatlerinde, sabah ki tartışma sebebiyle evden ayrılmaya karar verip bu amaçla eşyalarını toplayan kızı mağdureyi darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşıldığından, sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden bozulduğu, yerel mahkemece 12.03.2015 tarihli celsede, Yargıtay Kararına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamına uygun şekilde karar verilmeyerek, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 10/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy