MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I-Sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan hükme yönelik Üst yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin incelenmesinde;
Ceza Genel Kurulu'nun 06.11.2007 gün, 2007/3-167 Esas, 2007/222; 10.06.2014 gün ve 2013/12-834 Esas, 2014/321 sayılı Kararlarında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Yasa uyarınca duruşmalarına katılmadıkları Asliye Ceza Mahkemesinin kararlarına yönelik Cumhuriyet Savcılarının temyiz süresi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, Cumhuriyet Savcısının 25.12.2015 günü verilen hükme karşı, yasal süre geçtikten sonra 01.02.2016 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin incelenmesinde;
1-5275 sayılı Kanunun 97. maddesi gereğince cezaevinden izinli olarak ayrılan ve izinden dönmesi gereken tarih üzerinden iki günden fazla bir süre geçmesine rağmen kuruma dönmeyen hükümlülerin TCK.nun 292 ve 293. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği, somut olayda hükümlü olarak bulunduğu Torbalı Açık Ceza İnfaz Kurumu'ndan 7 günlük özel izne ayrıldığı ve izin bitimi olan 19.02.2015 tarihinden sonra iki gün içinde ceza infaz kurumuna teslim olması gerekirken teslim olmadığı anlaşılan sanığın, sübuta eren ve unsurları yönünden oluşan hükümlünün kaçması suçundan mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,
2-Kabul ve uygulamaya göre de;
Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi
Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.
Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy