MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yokluğunda 08.05.2009 tarihinde verilen gerekçeli kararın sanığın duruşmada bildirdiği ancak daha önce tebligat yapılmayan adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi ve UYAP sisteminden yapılan incelemede tebligat tarihinde sanığın cezaevinde olması karşısında; tebligatın usulüne uygun olmadığı, bu şekilde temyiz süresinin sanığın hükmü öğrenme tarihinden itibaren başlaması gerekeceği cihetle,
Mahkemece sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleştirilerek infaz edilmesi için Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesinden sonra, sanığın mahkeme esas ve karar numarası belirtmek suretiyle cezaevinden gönderdiği 08.08.2019 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu, bu talebin mahkemece 09.08.2019 tarihli ek kararla infazın durdurulup temyiz talebinin incelenmesi için Yargıtay'a gönderildiğinin anlaşılması karşısında, her ne kadar 03.08.2009 tarihli tebligat işlemi usulsüz olduğundan dolayı temyiz süresinin bu tarihten itibaren başlatılması mümkün değilse de infaz sırasında ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.04.2016 tarihinde verilen içtima kararının 06.03.2019 tarihinde tebliğ edildiğinden hakkında kurulan hükmü öğrendiğinin kabul edilmesi gerektiği böylece sanığın öğrenme tarihinden itibaren 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesinde düzenlenen bir haftalık yasal süreden sonra 08.08.2019 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy