(743 S. K. m. 612, 634) (3402 S. K. m. 12) (766 S. K. m. 31)
Dava: Ali ile Zeynep ve Hatice aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair, (Kırşehir ikinci Asliye Hukuk Hakimliği)nden verilen 13.4.1989 gün ve 253/121 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi gereği düşünüldü:
Karar: Davacı nizalı taşınmazların adına tespit yapılan muris tarafından kendisine 4.3.1965 tarihinde haricen satıldığını ileri sürmüş, buna dair 4.3.1965 tarihli senetle birlikte tanık gösterilmiştir. 4.3.1965 tarihli senette onayı bulunan muhtarın o tarihte görevli olmadığı saptandığına göre bu senet HUMK.nun 297. maddesinde yazılı belgelerden sayılmaz. O halde, uyuşmazlığın senetle birlikte delil olarak gösterilen tanık ifadelerine göre çözümü yönüne gidilmesi gerekmektedir. Harici satış, tapulama tespitinin kesinleşmesinden ve tescilden sonra ise, bu takdirde MK.nun 634. maddesi hükmü karşısında geçerli olmaz. Ancak, taşınmazların öncesi tapusuz olduğuna göre tespit tarihi ile kesinleşme tarihi arasında harici satış yapılmış ise bu durumda satış geçerli olur. Bu yönün tanık ifadeleri ile kanıtlanması gerekmektedir Bundan ayrı temyiz dilekçesinde, izaleyi şuyu dosyasında davalılardan Hatice'nin miras hissesini davacı Ali'ye devrettiğine dair beyanı bulunduğu ileri sürülmüş olduğuna göre, bu yönün araştırılması gerekir. Taşınmaz muris adına tapulu olsa bile mirasçılar arasında miras hissesinin MK.nun 612. maddesi hükmü uyarınca ve bu maddede yazılı koşullar altında devri mümkün bulunmaktadır. Taşınmazlara ait tapulama işlemleri kesinleşmiş ve tescil yapıldıktan sonra miras hissesi devredilmiş ise, bu durumda devre ilişkin sözleşmenin yazılı şekilde yapılması gerekmektedir. Bu yön geçerlilik şartıdır. Taşınmazlar tapuya tescil edilmeden önce miras hissesi devredilmiş ise bu sözleşmenin yazılı olması şart değildir. İspat hukuku açısından da satış tanıkla kanıtlanabilir. Mahkemece bu yönlerin gözönünde tutulması gerekir. Her ne kadar mahkemece tapulama Kanununun 31/2. maddesinde 10 yıllık hak düşürücü süreden sözedilmiş ve bu yönden de davanın reddi yönüne gidilmiş ise de, tapulama tespitinden sonra yapılan devir ve temliklerde anılan madde hükmü uygulanmaz. Daha açık deyimle Tapulama Kanununun 31/2. maddesi hükmü tapulamaya tekaddüm eden olaylara dayanılması halinde sözkonusu olabilir. Olayımızda, tapulamadan sonraki sebebe dayanıldığına göre, 766 sayılı Tapulama Kanunun 31/2. maddesi yahut 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesi hükmü sözkonusu olmaz.
Bütün bu yönler gözönünde tutularak delillerin toplanıp değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmiş olması isabetsiz ve temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenle (BOZULMASINA) ve 3500 lira peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.3.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy