(743 S. K. m. 639) (1580 S. K. m. 160) (2644 S. K. m. 24)
Dava: Erdoğan ile İstanbul Muhakemat Müdürlüğü, Anakent ve Üsküdar Belediye başkanlıkları aralarındaki tescil davasının kabulüne dair, Üsküdar Asliye İkinci Hukuk Hakimliğinden verilen 10.4.1991 gün ve 29-338 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine vekili ile İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Nizalı taşınmaz, bilirkişiler tarafından düzenlenen gerekçeli raporda ve krokide 24,75 metrekare olarak gösterilmiştir. Davacı, malikinden 9 parselin satın aldığını, bu arada nizalı krokide sarı boyalı yeri de satın almış olduğunu ve zilyet olduğunu ileri sürmüştür. 9 numaralı parselin dayanağı 12.9.1950 tarih, 47 numaralı ve bunun da dayanağı 1339 tarih, 9 numaralı tapu kaydıdır. Tapu kaydında bir sınır Rum Kabristanı olarak gözükmektedir. Bilirkişiler ve tanıklar Rum Kabristanı'nın nizalı yer istikametinde olduğunu bildirmişlerdir. 9 numaralı parsel 12.9.1950 tarih, 47 numaralı tapu kaydında gösterilen miktara uygun olarak tahdit edilip davacı adına tescil edilmiştir. O halde, mezarlık yönünü oluşturan nizalı yerin 9 numaralı parselin dayanağı olan tapu kaydının miktar fazlası olduğunu kabul etmek icabeder. Bu durumda miktar fazlası olan bu kısmın zilyetlik yoluyla kazanılmasının mümkün olup olmadığının tartışılması gerekir. Dayanak tapu kaydına göre burası rum mezarlığı olarak gözükmektedir. Gerçekten de bunun doğusundaki 11 numaralı parsel eski mezarlık olarak tahdit edilmiş olup bilahare okul binası arsası olarak tapuya tescil edilmiştir. Bu durumda nizalı kısmın eski Rum Mezarlığı metruk mezarlık olduğu açıktır. Metruk mezarlıklar Belediyeler Kanununun 160. maddesi gereğince belediyeye geçmektedir. 2644 sayılı Tapulama Kanununun 24. maddesi gereğince metruk mezarlıklar, belediyelerin özel mülkiyetine geçer ve tescile tabi yerlerdendir. Nizalı taşınmazın 20 yıldan fazla süre ile davacı ve satıcısı tarafından çekişmesiz ve aralıksız tasarruf edildiği tanık ifadeleri ile tespit edilmiştir. Bu tür yerler zilyetlik yoluyla kazanılabilir. O itibarla, nizalı taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 37.250 lira peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 111.250 liranın temyiz edenden alınmasına, 20.04.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy