(743 S. K. m. 633)
Asım ile Kazım aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair, Sulakyurt Sulh Hukuk Hâkimliği'nden verilen 8.6.1993 gün ve 84-106 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacı, 2779 parsel numarası ile davalı adına tescil edilen uyuşmazlık konusu taşınmaza ait tapu kaydının payı oranında iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuş mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık konusu 2779 parsel, davalı Kazım adına tapuda kayıtlı bulunmaktadır. Taşınmazın taraflara, ortak miras bırakanları Zeynel'den kaldığı ve Zeynel'in terekesinin taksim edildiği davacının da bu yer üzerinde hak sahibi olduğu toplanan deliller ve dosya içeriği ile sabit olmuştur. Tüm bu açıklamalara göre davanın kabulünde Yasa'ya aykırı bir yön yok ise de, iş bu davanın açılması tarihinden önce diğer mirasçılardan Musa'nın aynı parsel hakkında davalı Kazım aleyhine açmış olduğu tapu iptali ve tescil davası, 16.6.1989 gün ve 1987/170-103 karar sayılı hükümle kabul edilmiş ve 16.7.1989 tarihinde kesinleşmiş bulunmaktadır. M.K.'nun 633. maddesi hükmüne göre, taşınmaz mal mülkiyetinin kazanılması, tapu kütüğüne yapılacak tescil ile olur. Ancak, miras; mahkeme kararı, cebri icra, işgal kamulaştırma hallerinde ve kanunda öngörülen diğer özel hallerde, mülkiyet tescilden önce kazanılır. Somut olayda, mirasçılardan Musa'nın uyuşmazlık konusu 2779 parsel hakkında açmış olduğu dava başarıya ulaşmış ve bu hüküm kesinleşmiş bulunmaktadır. Bu durumda Musa tescilden önce kesinleşen mahkeme kararı ile taşınmazın maliki olmuştur. Tapu iptali ve tescil davalarında kural olarak dava kayıt malikine yöneltilir. Ancak, uyuşmazlığın niteliği gözönünde tutularak davanın kayıt maliki Kazım ile birlikte aynı hak bakımından taşınmazı sınırlayan diğer hak sahiplerine de yöneltilmesi ve davanın onlara karşı yürütülmesi gerekir. Mahkemece bu yön gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde işin esasına girilerek uyuşmazlık hakkında hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Sonuç: Davalı Kazım'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA ve 19000 lira peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy