(743 S. K. m. 639, 641)
Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1953 yılında tapulama çalışmaları yapıldığı, bitişik taşınmaz 395 parsel numarası ile davacı ve müşterekleri adına tarım arazisi olarak tespit edildiği halde bu taşınmazın ekilemez arazi olarak tespit dışı bırakıldığı dosya içeriğinden ve bu arada pafta incelemesinden anlaşılmaktadır. Ekilemez arazi, taşlık, kayalık gibi Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup emek ve masraf yapılmak suretiyle imar ve ihya edilmedikçe zilyetlikle kazanılamaz. Davacı dilekçesinde imar ve ihya hukuki nedenine dayanmış olmakla beraber dinlenen bilirkişi ve tanıklar ihyadan söz etmemişlerdir. İmar ve ihya işlemi maddi bir olgu olup ancak tanıkla kanıtlanabilir. Tanıklar bu hususta bilgi veremediklerinden taşınmazın imar ve ihya edildiği kanıtlanamamıştır.
Bu itibarla davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 20.12.1995 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy