(1086 S. K. m. 237)
Dava: F. Ülkü S. ve müşterekleri, müdahil Bahattin Ç. ile Hazine, Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının reddine dair Devrek Asliye Hukuk Hakimliği'nden verilen 27.12.1994 gün ve 725-569 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
Karar: Taraflar arasında görülen MK'nun 639/1. maddesine dayalı tescil davasının yargılaması sonunda; Kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacılar temyiz etmişlerdir.
Kesin hüküm olduğu ileri sürülen Asliye Hukuk Hakimliği'nde 1970/438 esas sayısı ile görülen dava, Kömür Havzasına Dair Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 1316 tarihine kadar iktisaba yeterli zilyetlik süresi geçmediğinden bahisle reddedilmiş ve o hüküm Yargıtay ilgili dairesince onanmak suretiyle 1980 yılında kesinleşmiştir. Sonradan yürürlüğe giren 3303 sayılı Taş Kömürü Havzasındaki Taşınmaz Malların İktisabına Dair Kanun ile 2/3. maddesiyle zilyetlik müddetinin hesabında bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki zilyetlik sürelerinin dikkate alınacağı kabul edilmiş 4. maddesi ile de evvelce açılan davalarda taşınmaz malın kömür havzasında kalması nedeniyle verilen tespit taleplerinin reddine dair kararların muhkem kaziye teşkil etmeyeceği açıklanmıştır. Bu yasa hükmüne göre evvelce görülüp redle sonuçlanan dava ile ilgili karar görülmekte olan bu dava yönünden kesin hüküm oluşturmaz. Mahkemenin sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerini göz ardı ederek davanın kesin hüküm nedeniyle reddine dair verdiği karar isabetsizdir.
Sonuç: İddia ve savunma dairesinde taraf delilleri toplanarak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA ve 202.000 lira peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 28.12.1995 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy