(1086 S. K. m. 294)
Dava: N ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki dava hakkında Urla Asliye Hukuk Hakimliği`nden verilen 27.10.1993 tarih ve 248-586 sayılı hükmün, Dairenin 14.09.1995 gün ve 11652-8850 sayılı ilamiyla onanmasına karar verilmişti. Davacılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar tarafından Hazine aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının reddine dair hüküm, davacıların temyizi üzerine Dairece onanmıştı. Davacılar tarafından bu kez verilen 06.06.1996 günlü karar düzeltme dilekçesi ile, belirtilen nedenlerle, onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün bozulmasını istemiştir.
Davacılar; uyuşmazlık konusu 165 ada 9 parselin, murisleri (O) ve müştereklerine iskan yoluyla tahsis edildiğini, kadastro çalışmaları sırasında tahsis işleminin gözden kaçırılarak Hazine adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek, kaydın iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece, davacıların ileri sürmüş oldukları tahsis olgusunu belge ile kanıtlamadıkları, taşınmaza zilyet olmadıkları ve taşınmazın kanunlar uyarınca Hazineye kalan yerlerden bulunması nedeniyle, davanın reddi yönüne gidilmiştir...... İzmir İl Müdürlüğü`nün 30.12.1991 günlü karşılık yazısında, ...... Hükümet Konağı`nın yanmış olması nedeniyle iskan kayıtlarının çıkartılmadığı bildirilmiştir. Yerel bilirkişi ve tanıklar, uyuşmazlık konusu taşınmazın 50-60 sene kadar önce davacıların murisi (O) ve karısı S ile çocuklarına iskan yoluyla verildiğini, o tarihten bu yana zilyet olduklarını bildirmişlerdir. Davacıların ileri sürmüş oldukları iskan olgusunun belge ile kanıtlanması gerekmektedir. Ne var ki, ..... Hükümet Binası`nda çıkan yangın nedeniyle tahsise ilişkin tüm belgeleri yanmış olduğundan, bu belgeler temin edilememiştir. Yangın ve benzeri durumlarda belge ile kanıtlanması gereken bir hususun tanıkla ispatı mümkün bulunmaktadır. Bu husus HUMK.`nun 294. maddesinde açıkça belirtilmiştir. İncelenmekte olan bu davada, yerel bilirkişi ve tanıklar bu yerin iskan yoluyla davacıların murislerine tahsis edildiğini ve bu nedenle de zilyet olduklarını açıkça bildirmişlerdir. Bu durumda, tahsis olgusunun kanıtlandığının kabulü gerekir. Mahkeme red gerekçesinde, davacıların taşınmaza zilyet olmadıklarını, 5-6 seneden beri ekip biçmediklerini bildirmişler ise de, tanık beyanları karşısında mahkemenin bu gerekçesi doğru olmamaktadır. Diğer yönden, taşınmazın davacılar tarafından terkedildiği yönünde de herhangi bir delil bulunmamaktadır. Taşınmazın tahsis yolu ile davacıların murislerine geçtiği belirlendiğine göre, taşınmazın artık metruke bir yer olarak kabulü mümkün olmaz. Zira, tahsis ile taşınmaz, bu niteliğini yitirir. Tüm bu açıklamalar karşısında, mahkemenin red gerekçesi yerinde bulunmamaktadır. Ne var ki, teknik bilirkişi tarafından düzenlenen 17.09.1993 günlü krokili raporda (A) harfi ile gösterilen 17720 mı yerin kamulaştırıldığı ve halen yol güzergahı içinde kaldığı belirlendiğine ve tapu kaydında da kamulaştırma şerhi yer almış bulunduğuna göre, bu hususun üzerinde durulması, kamulaştırma olup olmadığı, kamulaştırma olup da taşınmaz, açıklandığı üzere yol altında kalan bir yer ise, taşınmazın bu bölümüne ait davanın mülkiyetin tespiti davası, geriye kalan ve krokide (B) harfi ile gösterilen yere ait davanın da iptali ve tescil davası olarak çözüme kavuşturulması gerekmektedir. Hükmün bu bakımlardan bozulması gerekirken, Dairece hatalı nitelendirme sonucu onanmış olup davacıların karar düzeltme istekleri yerinde bulunduğundan, kabulü ile Dairenin 14.09.1995 gün, 1994/11652 esas, 1995/8850 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.11.1996 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy