(743 S. K. m. 623, 933) (1086 S. K .m. 73)
Dava : D. A ile D. K. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Zonguldak 2. Asliye Hukuk Hakimliği'nden verilen 17.12.1996 gün ve 509-733 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27.5.1997 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Av. E. A. ve karşı taraftan D. K. vekili Av. İ. G. geldiler. Tebligata rağmen başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar : Davacı D. A. satın alma ve zilyetliğe dayanarak 163 ada, 12 parsel ve 159 ada; 3 parsel numaralı taşınmazlardaki davalılar payının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir Davalı ve karşı davacı D. K. ise cevabında dava konusu taşınmaz hakkında yapılan tespitin doğru olduğunu, davacının tespitte belirtildiği kadar hissesi bulunduğunu ileri sürmüş, karşı davasında ise davalı D' nin tapulu taşınmaz üzerinde inşaat yapıldığından, taşınmaza vaki müdahalenin men'i ile inşaatın kal'ini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı D. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, kendilerinin açtıkları tapu iptal davasının reddine dair hükümle men'i müdahale ve kal talebinin kabulüne dair hükmü birlikte temyiz etmiştir. Dava konusu taşınmazlar 26.12.1991 tarihinde yapılan tapulama tespitinde; öncesi H. oğlu D. K. ile M. oğlu D. A' ya müştereken ait iken davacı D' nin D. A.'nın ölümünden sonra çocukları M. ve H.'ya intikal eden 1/2 hisseyi satın almış olması karşısında, taşınmazın 1/2 hissesinin davacı D. A. adına, kalan 1/2 hissesinin ise önceki müşterek malik H. oğlu D. K' nin 1949 yılında ölmesi nedeniyle terekesinin verasetle iştirak hükümleri uyarınca davacı D.' nin de dahil olduğu diğer mirasçılarına kaldığından bu mirasçılar adına tespit ve tescile karar vermiştir. Mahkemece yapılan araştırma ve toplanan deliller sonunda davacı D. iddiasının sabit olmadığı, taşınmazın öncesinin yukarıda açıklandığı gibi D. K. ile D. A. ya aitken A.'nın çocukları M. ve H.' ya intikal eden hissesinin davacı D. tarafından satın alındığı, kalan hissenin de D. K. mirasçılarına ait olduğu düşüncesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı D.'nin iddiasına göre taşınmazın öncesi D. A.' nın çocukları M. ve H. A.'ya ait olup bu kişilerden kendisi 6.11.1978 ve 6.11.1972 tarihli senetlerle satın almıştır. Böylece taşınmazın tamamına satın alma ve zilyetlik yolu ile sahip olmuştur. Davacının bu iddiası dinlenen yerel bilirkişi Ş. A. ve davalı tanıkları M. A.'nın eşi H. ve H. A.'nın eşi Z.'nin ifadeleri ile anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları davacının bu yerde 20,30 yılı aşkın süredir zilyet olduklarını belirtmişler, ancak önceki malikler hakkında yeterli açıklamada bulunmamışlardır. Taşınmazın öncesinin davacının satıcıları olan M. ve H.'ya ait olduğu, bu şahısların tanık olarak dinlenen eşlerinin ifadeleri ve yerel bilirkişi beyanı ile anlaşılmıştır. Bu durumda dava konusu taşınmazlarda mülkiyet itibariyle davacının da dahil olduğu önceki malik görünen H. oğlu D. K. mirasçılarının miras ve irs ilişkisi bulunmamaktadır. Ancak ne var ki tapulama tespiti sonrası oluşan tapu ve yapılan intikallerde davalı H. oğlu D. K. ile birlikte D. kızı S. K. ve E. kızı E. K. verasetle iştirak hükümleri uyarınca iptali istenen tapuda hissedar görünmektedirler. Bu sebeple bu şahısların da davaya dahil edilmeleri gerekir. Tapu iptal davasında davalı görünen T. Y. K., D. K. ve M. K. ise evvelce yapılan intikaller nedeniyle tapudaki ilgileri kesildiğinden ve iptali istenen tapuda malik olarak ilgileri bulunmadığından bu şahıslar hakkındaki davanın da husumetten reddi gerekir. Kabule göre de tapu iptal davasının reddine karar verilirken karşı dava olarak açılan men'i müdahale ve kal davasında paya yönelik olarak müdahalenin men'ine karar verilmesi gerekirken tamamına vaki müdahalenin men'i üzerinde yapılan inşaatların kaline karar verilmiş olması da yerinde değildir.
Sonuç: Davacı D. vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için takdir edilen 2.000.000 lira vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine ve 4.617.000 lira peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine 17.6.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy