(4721 S. K. m. 713/1)
Dava: O. Nuri ile Hazine ve K. Köyü Muhtarlığı aralarındaki tescil davasından dolayı; mülkiyetin tespitine dair Geyve Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 19.7.2001 gün ve 15/226 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine Temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü.
Karar: Davacı, dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine Temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı Köy Temsilcisi, bir diyeceği olmadığını bildirmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine Temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, eklemeli 20 yıldan fazla kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak, tescil niteliğinde bulunmuştur. Yerel bilirkişi ve tanıklar, davacı ve satıcısının daha önceleri dava konusu taşınmazı kültür arazisi olarak kullandıklarını, davacının satın ve devraldıktan sonra kum ocağı olarak işlettiğini ziraatçı, jeolog ve orman mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulunun ortaklaşa vermiş oldukları raporda taşınmazın orman sayılmayan yerlerden, Sakarya Nehrinin kıyı kenar çizgisi nehrin aktif yatağı ve etki alanı dışında bulunan kapama kavaklık olduğunu bildirmişlerdir. Mahkemece kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bir yerin yürürlükten kaldırılan MK. nun 630/1. ve 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren TMK. nun 713/1. fıkrası hükümleri uyarınca; tapuya tesciline karar verilebilmesi için kanunda belirtilen diğer kazanma koşulları yanında, taşınmazın niteliği itibariyle kazanılmaya elverişli yerlerden olması gerekir. Bilirkişi kurulu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildirmiş ise de taşınmazın ormanla olan ilgisinin belirlenmesi bakımından yapılan araştırma ve inceleme yetersizdir. Orman sınırlandırma çalışmalarına ait harita ve tutanaklar yöntemine uygun bir biçimde uygulanmadan taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanununun 1. maddesi hükmü uyarınca, orman sayılmayan yerlerden olduğu sonucuna varılmış olması doğru değildir. Bundan ayrı, tescil konusu taşınmaz ve çevresindeki taşınmazların konumunu gösteren dosya arasındaki haritada, çevre taşınmazlar üzerinde birçok göletlerin oluştuğu belirlenmiştir. Bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 15.1.2001 günlü raporda; taşınmazın tamamının kapama kavaklık olduğu, çevresindeki taşınmazlar üzerinde ceviz ve kavak ağaçlarının bulunduğu, taşınmaz ile Sakarya Nehri arasında 4 m'lik kot farkının bulunduğu ve 400 metre mesafede olduğu ve bu nedenle nehrin etki alanı dışında olduğu açıklanmış ise de, bu dosyayla birlikte temyiz incelemesi nedeniyle Dairemize gönderilen aynı yerde bulunan taşınmazlar hakkındaki dava dosyaları arasında bulunan bilirkişi kurulu raporlarına göre; kum ve çakıl alınması nedeniyle taşınmazların üzerinde birçok göletlerin oluştuğu, arada küçük adacıkların kaldığı açıklanmıştır. Dosya arasındaki haritada da görüldüğü üzere; taşınmazdan kum ve çakıl alınması nedeniyle Sakarya Nehrinin suları etkisi altında kalarak, gölet hafine geldiği belirlenmiştir. Gölet haline gelen bir yer, kural olarak Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamaz. Taşınmazın gölet sularının etkisi ve ortasında kalmış olması nedeniyle, kültür arazisi niteliğini yitirmiş bulunmaktadır. Bitişik ve çevrede bulunan taşınmazların üzerinde tarımsal faaliyette bulunulamayacağı bilirkişi kurulu tarafından açıklanmış bulunmaktadır. Böyle bir yerin kazandırıcı zamanaşımı ve zilyettik yoluyla tapuya tescili mümkün olmaz. Taşınmazın belirlenen bu niteliği göz önünde tutularak davanın reddine karar verilmesi, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Sonuç: Davacı Hazine Temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.4.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy