(1086 S. K. m. 73)
Y. Ü. İle Hazine, Belediye Başkanlığı ve Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne dair Uludere Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 11.3.2002 gün ve 19/15 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacıyla Hazine temsilcisi ve Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği, düşünüldü:
Davacı, dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine Temsilcisi, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmesi üzerine; hükmün, kabule ilişkin bölümü davalı Hazine Temsilcisi ile Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü vekili, davanın reddine ilişkin bölümü de davacı Yasin Üren taraflarından temyiz edilmiştir.
Davacı, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, teknik bilirkişi tarafından düzenlenen 25.6.2001 günlü kroki ve 30.10.2001 günlü ek krokide A harfiyle gösterilen 1710 m2 yere ait davanın kabulüne, B ve C harfleriyle gösterilen bölümlere ait davanın reddine karar verilmiştir. Ziraatçı bilirkişi taşınmazın içerisinden geçen yolun güneyinde kalan bölümlerin %30 ile %45 meyilli, otsu bitkilerle kaplı kültür arazisi niteliğinde olmayan yerler olduğunu bildirmiştir. Toplanan deliller ve teknik bilirkişilerin raporlarına göre B ve C harfleriyle gösterilen bölümler niteliği itibariyle kazanılmaya elverişli yerlerden olmadığı belirlenmiş bulunduğuna göre, bu bölümler hakkındaki davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamaktadır. Davacının bu yöne ilişen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün redde ilişkin bölümünün ONANMASINA,
Hükmün kabulüne ilişkin bölüme karşı ileri sürülen temyiz itirazlarına gelince: Dava, Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği yanında Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğüne yöneltilmiştir. Taşınmazın sınırında köy yolu mevcut olup, yoldan yararlanma köye ait olup, Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü sadece yolların bakım ve onarım işini üstlenen bir kuruluş olup, bu tür davalarda ayrıca Köy Hizmetleri İl Müdürlüğüne davanın yöneltilmesine gerek bulunmamaktadır. Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.
Krokide A harfiyle gösterilen 1710 m2 yerin kısmen tarıma uygun olduğu ziraatçi bilirkişi tarafından açıklanmış ise de, 21.6.2001 tarihinde yapılan keşifte, tutanağa geçen hakimin gözlemi ve toplanan delillere göre, dava konusu taşınmazın kültür arazisi niteliğinde bulunmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık ve kayalık bir yer olduğu belirlenmiştir. Böyle bir yer üzerinde kendiliğinden yetişen ceviz ağaçlarının ürünlerini toplamak iktisap bakımından herhangi bir hak bahşetmez. Davanın tümünün bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Davalı Hazine Temsilcisi ve Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının bu bakımlardan kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı davacıya ait 4.960.000 lira peşin harcın onama harcına mahsubuna, 4.960.000 lira peşin harcın da istek halinde Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğüne iadesine, 11.06.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)