(3402 S. K. m. 17) (6831 S. K. m. 2)
Dava: Mustafa Genç ile Hazine ve Rukiye Kaya aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Antalya 5. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 26.02.2003 gün ve 1072-128 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, dava konusu parselin Hazine üzerindeki tapu kayıtlarının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümü, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre aşağıda belirtilen husus dışında davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır.
Dava konusu parsele ait kadastro tutanağında,1970 yılında Gaziler Köyünde Kadastro çalışmalarının yapıldığı sırada orman sınırlama hattının içerisinde kalması nedeniyle tespit dışı bırakıldığı, daha sonra nitelik kaybı sebebiyle orman dışına çıkarıldığı, Ahmet kızı Rukiye Kaya'nın zilyetlik ve tasarrufu altında bulunduğunun muhtar ve bilirkişiler tarafından bildirilmesi üzerine 31.10.1988 tarihinde tarla niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiş, Ahmet kızı Rukiye Kaya'nın zilyetliği altında bulunduğu tutanağın beyanlar hanesine şerh verilmiştir.
Davacı tespitten önceki imar ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuş, mahkemece kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Ormancı bilirkişi raporu, sınırlama ve makiye tefrike ilişkin belgelere göre, dava konusu parsel 1946 yılında 3116 sayılı Orman Kanunu hükümleri uyarınca yapılan orman sınırlandırma çalışmaları sırasında sınırlama hattı içerisine alınmış ve 1952 yılında 5650 sayılı Kanun hükümleri uyarınca makiye tefrik edilmiş, 1982 yılında 1744 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesi hükmü uyarınca nitelik kaybıyla orman dışına çıkarıldığı belirlenmiştir. Kesinleşmiş sınırlama hattı içerisinde kalan dava konusu yerlerin 1952 yılında Maki Tefrik Komisyonunca makiye tefrik edilmek suretiyle ormanla bağlantısı kesilmiş olmaktadır. Bu nedenle, orman sayılmayan bir yerin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde belirtilen koşullar altında imar ihya edilmesi kazanmayı sağlar.
Ancak, dava konusu taşınmazın bulunduğu Gaziler Köyü çalışma alanında kadastro çalışmaları dosyada mevcut Antalya Kadastro Müdürlüğünün 01.06.2000 tarih, 281/1769 sayılı yazılarına göre 1963 yılında yapılmıştır. Dava konusu taşınmazın tutanağına göre ise, bu tarih 1970'tir. Bu durumda, dava konusu taşınmazın hangi tarihte tespit dışı bırakıldığının kesin olarak belirlenmesi gerekir. Dairemizin ve Yargıtay HGK'nun yerleşmiş uygulamalarına göre, bir yerin paftasında gösterildiği tarihte tespit dışı bırakılmış olur. İşte bu tarihin kesin olarak belirlenebilmesi için dava konusu taşınmazın bulunduğu yöreye ait paftanın Kadastro Müdürlüğünden istenilerek dosya arasına konulması, dava konusu taşınmazın ne zaman ve ne nitelikte tespit dışı bırakıldığının yeniden Kadastro Müdürlüğünden sorulması, dava konusu yerin paftalar üzerindeki yeri ve konumunun belirlenmesine çalışılması, bu belirlenemediği takdirde ilk tesis kadastrosuna göre dava konusu taşınmaza en yakın komşu parseller tespit edilerek bunlara ait kadastro tutanaklarının getirtilmesi, bunlardan yararlanılması, gerekirse pafta ve komşu parsellere ait belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle bu hususun açıklığa kavuşturulması, tespit dışı bırakılma tarihi kesin olarak belirlendikten sonra o tarihten kadastro tespit tarihine kadar kazanma koşullar ve süresinin geçip geçmediğinin göz önünde tutulması ve sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir.
Sonuç: Bu yönden yapılan inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Bu husus üzerinde durulması, hasıl olunacak sonuca göre hüküm kurulması gerekir. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmada oybirliği bozma sebebinde oyçokluğu ile 05.05.2003 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY YAZISI:
Uyuşmazlık konusu olan taşınmaz 1946 tarihli orman tahdit haritasına göre tahdit içindedir. Bu saha, daha sonraki bir tarihte (1950'li yıllarda) makilik alan olarak belirlenmiş, bilahare 6831 sayılı Orman Yasası'nın değişik 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman dışına çıkarılmıştır. Makiye tefrik işlemi taşınmazın orman olma niteliğini değiştirmez. Taşınmazın, orman olma özelliğini 2/B işleminin yapıldığı tarihe kadar korur ve korumalıdır. Aksi halde; bu yerin anılan Yasanın 2/B maddesi uyarınca orman tahdidi dışına çıkarılmasına gerek kalmazdı.
6831 sayılı Orman Yasası'nın 2/B ve aynı Yasanın 11. maddelerine göre yetkili Orman Kadastro Komisyonlarınca nitelik kaybı sebebiyle orman dışına çıkarılan yerler Kanunlar uyarınca Hazineye geçer ve Hazine adına tespit ve tescil edilir. 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18. maddesinde öngörüldüğü üzere, kanunlar uyarınca Hazineye intikal eden yerlerdeki zilyetlik kişiye iktisap bahsetmez
Yukarıda da değinildiği üzere; makiye tefrik işlemi taşınmazın orman olma niteliğini değiştirmez. Taşınmaz bu halde dahi orman toprağı sayılır. Nitelik kaybı sebebiyle orman dışına çıkarma işlemi ilk kez 1744 sayılı Yasa ile getirilmiştir. Eldeki davada (somut olayda)uyuşmazlık konusu taşınmaz 2/B maddesi uyarınca yapılan işlemin gerçekleştiği tarihe kadar ormandır. 2/B işlemi ile bu yer Hazineye geçer kanunlar uyarınca Hazineye intikal eden yerlerdeki zilyetlik kişi yada kişiler yararına iktisap sağlamaz. Bu yerler zilyetlik ya da imar ihya yolu ile de kazanılamaz. Dava reddedilmedir. Daire çoğunluğunun düşüncelerine bu nedenle katılmıyorum. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy