(4721 S. K. m. 683)
Abdurrahman Şahin ile Hüseyin Gümüş ve müşterekleri aralarındaki elatmanın önlenmesi ve tespit davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Orta-Çankırı Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 07.10.2003 tarih ve 15/137 s. hükmün Yargıtay´ca tetkiki davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacı, dava konusu taşınmaza davalıların elatmasının önlenilmesine ve üzerindeki ağaçların kendisine ilişkin olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Memiş ve Metin Gümüş, dava konusu taşınmaz bölümüne herhangi bir elatmalarının olmadığını, sair davalı Hüseyin Gümüş´de dava konusu edilen yerin kendisine ilişkin 2342 parsel içinde kaldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 2342 parsel kapsamında kalan yer hakkındaki davanın reddine, tapulama harici alanda kalan ağaçlara davalıların elatmalarının önlenilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı kendisine ilişkin 2344 parselin kuzeyinde kalan taşınmaz bölümlerine davalıların elatmalarının önlenilmesine karar verilmesini istemiştir. Tapu kaydına göre 2342 parsel davalı Hüseyin Gümüş adına kayıtlı bulunmaktadır. 2342 parsel hakkında iptal ve tescil isteği bulunmadığına göre bu yer hakkındaki davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacının 2342 parsel kapsamında kalan yer hakkında ileri sürdüğü temyiz itirazları yerinde bulunmadığından REDDİNE,
Davacı ayrıca kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan bölüm hakkında da istekte bulunmuştur. Tespit dışı bırakılan uyuşmazlık konusu taşınmaz bölümünün krokisi düzenlenmediği gibi üzerindeki ağaçlarda belirlenmemiştir. Teknik bilirkişi tarafından düzenlenen 29.04.2003 tarihli krokili raporda dava konusu ağaçların 2342 parselin aplikasyonunun yapılması sonucu belirlenebileceği açıklanmıştır. Rapor içerik ve infaz bakımından yetersizdir. Gerek dava konusu edilen yer ve gerekse ağaçlar bakımından tesbit yapılmadan davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Davacının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA ve 32.500.000 TL. peşin harcın istem halinde temyiz edene iadesine 26.01.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy