(6831 S. K. m. 93/2)
Dava: E. Topkara ile Hazine, Orman Genel Müdürlüğü ve Limonlu Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının reddine dair Erdemli Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 11.03.2004 gün ve 680/226 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.03.2005 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Avukat Ö. Kılıç gelmedi. Karşı taraftan Hazine vekili Avukat K. Altay geldi. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, mevkii ve sınırları dava dilekçesinde gösterilen yaklaşık elli dönüm taşınmazın miras, taksim, eklemeli zilyetlik ve miras bırakanları adına olan T.Sani 1289 gün 5 sıra numaralı tapu kaydı uyarınca vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekilleri, orman niteliğinde olan taşınmaz hakkında açılan davanın reddini savunmuşlar, davalı Limonlu Belediye Başkanlığını temsilen yargılama oturumlarına katılan olmamış, savunma yapmamıştır.
Mahkemece, taşınmazın orman niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1961 yılında yapılan tapulamada özel mülkiyete konu olmadığı için tespit dışı bırakıldığı dosya içindeki bilgilerden anlaşılan dava konusu taşınmaz üzerinde yapılan ilk keşif sonunda Orman Yüksek Mühendisi K. Çopur tarafından düzenlenen 23.10.2003 havale tarihli raporda, 1978 yılında kesinleşen Orman Kadastrosunda orman tarafında kaldığını belirtmesine rağmen raporun sonuç kısmında çelişkiye düşerek Orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirtmesi üzerine yeniden taşınmaz başında yapılan ikinci keşif sonunda üç kişilik Orman Yüksek Mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu 24.2.2004 tarihinde havale edilen raporlarında, taşınmazın orman kadastro çalışmasına göre orman sınırları içinde kalan orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, raporları ekinde sundukları orman kadastro haritasında taşınmazın yerini göstermişlerdir. Yerel mahkemece, haritaya ve bilimsel gerekçelere dayalı uzman bilirkişilerden oluşan ikinci rapora değer verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacının dayanak tapu kaydı zemine uygulanmamış ise de orman kadastrosuna göre orman sayılan yerlere ilişkin tapunun hukuki değeri bulunmadığından bu husus eksiklik olarak görülmemiştir. Bundan ayrı; dava konusu yere aidiyeti davacı tarafından itiraz konusu yapılmayan dosya arasında sureti bulunan Erdemli Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.1.2002 gün 345/14 Esas ve Karar sayılı hükmü ile davacı E. Topkara'nın 6831 sayılı Orman Kanununun 93/2 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleşmiştir. Anılan bu hüküm davacı aleyhine BK.nun 53 m.si uyarınca kesin hüküm oluşturur.
Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeni ile yerel mahkemenin kararında usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 400 YTL. Avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında Avukat marifetiyle temsil olunan davalı Hazineye verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 10,10 YTL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,10 YTL'nın temyiz edenden alınmasına, 08.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy