(4721 S. K. m. 683/2)
Dava: Abdurrahman Özay ile Osman Özay aralarındaki elatmanın önlenilmesi ve yıkım davasının reddine dair Burdur 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 07.10.2004 gün ve 420/460 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, Kemer İlçesi Aren Geçidi mevkiindeki taşınmazına sınır komşusu olan davalının, taşınmazları ayıran sınır üzerine dikmiş olduğu meyve ağaçlarının kök ve dallarının zarar verdiğini, ayrıca sınırı da aşarak ağaç diktiğini ileri sürerek, ağaçların sökülüp kaldırılması suretiyle elatmanın önlenilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, ortak sınırın her iki tarafına davalı tarafından dikilen ağaçların sökülerek kaldırılması isteğine ilişkindir. Teknik Bilirkişi İbrahim Şentürk'ün düzenlediği 12.07.2004 tarihli krokide mavi renkle gösterilen su arkının taraf taşınmazları arasındaki ortak sınır olduğu, bu sınırın doğusunda davalının kendi taşınmazı içerisine dikmiş olduğu ağaçların davacının taşınmazına henüz bir zarar vermediği uzman bilirkişi ziraat mühendisinin raporuyla belirlenmiş bulunduğuna göre ortak sınırın doğusunda davalı taşınmazı içerisinde kalan ağaçların sökülüp kaldırılmasına ilişkin isteğin reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ortak sınırın batısında kalan ve teknik bilirkişi krokisinde sarı renkle gösterilen taşınmaz bölümü hakkında davalı Osman Özay tarafından davacı Abdurrahman Özay aleyhine Kemer Sulh Hukuk Mahkemesine açılan elatmanın önlenilmesi davasının 21.04.1998 gün ve 1997/40 E. 1998/17 K. sayılı kararla; bu yerin eski köy yolu olup yeni yolun yapılmasıyla terkedildiği ve Abdurrahman Özay'ın kendi taşınmazından geçirilen yeni yola karşılık olmak üzere köy muhtarlığınca sürülüp ekilmesine izin verildiği ve 20 yıldan fazla tasarruf ve zilyetliğinde bulunduğu gerekçesiyle reddedildiği anlaşılmaktadır. Davalının, davacıya karşı elatmanın önlenilmesi isteğiyle açtığı dava sonunda reddolunan taşınmaz bölümüne ağaç dikmek suretiyle elattığı belirlendiğine, terkedilen eski yolun 1950 yılından beri davacı tarafından sürülüp ekilmek suretiyle tasarruf edildiği yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından ifade edildiğine göre, deliller yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde bu bölüm yönünden de davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve 10, 10 YTL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 27.01.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy