(766 S. K. m. 2) (3402 S. K. m. 14, 17) (6831 S. K. m. 1)
Dava: Halis Serin ile Hazine ve Atakent Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının reddine dair Silifke Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 29.06.2004 gün ve 1146/784 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, satın alma, imar - ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle kadastroca tespit dışı bırakılan dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı Atakent Belediye Başkanlığı vekili, yargılama oturumlarına katılmamıştır.
Mahkemece, imar ve ihya olgusunun dava tarihinden 4-5 sene kadar önce tamamlandığı, bu nedenle kazanma süresinin dolmadığı ve koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, imar - ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle tescil isteğine ilişkindir. Tescil konusu taşınmaz 1966 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun 2. maddesi hükmü uyarınca tespit dışı bırakılmıştır. Davacı vekili, taşınmazın satıcıları Ali Ünal ve Mehmet (Memiş) Tezcan tarafından 30 - 35 sene kadar önce imar ve ihya edilerek kültür arazisi haline getirildiğini, 1997 yılında vekil edenine satılıp devredildiğini, eklemeli kazanmayı sağlayan 20 yıldan fazla sürenin geçtiğini belirterek istekte bulunmuş, yerel bilirkişi ve tanıklar satıcılar Ali ve Mehmet'in 30 sene önce para ve emek sarf etmek suretiyle ihya ettiğini, daha sonra davacıya satıp devrettiklerini, davacının taşınmazın üzerindeki taşları temizlemek suretiyle tasarrufunu sürdürdüğünü, ziraatçi uzman bilirkişi 25 - 30 sene kadar önce imar - ihyası tamamlanmış kültür arazisi niteliğinde olduğunu açıklamıştır. Az öncede açıklandığı üzere mahkemece, imar ve ihyanın 1997 yılından sonra tamamlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bir yerin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi hükmü uyarınca ihya yoluyla edinilmesi için yoğun para ve emek sarfı suretiyle orman sayılmayan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen taşınmazın kültür arazisi haline getirilmesi ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren aynı kanunun 14. maddesinde yazılı koşullar altında tasarruf edilmiş olması gerekir. 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 1. maddesi hükmü uyarınca orman sayılmayan ve Atakent Belediyesi imar planı dışında kalan bu yerin satıcılar tarafından ihya edildiği, davacının satın aldıktan sonra yer yer taşlarını temizlediğini bildirmişlerdir. Bu açıklamalar karşısında ihya olgusunun tamamlandığı tarih bakımından duraksama hasıl olmuştur. Taşınmazın tümünün veya bir kısmının satın almadan sonra taşlarının temizlendiği hususu araştırılmamıştır. Yeniden keşif yapılmak suretiyle yerel bilirkişi ve tanıklardan satıcıların taşınmazın tamamını ihya etmek suretiyle kültür arazisi haline getirip getirmedikleri, ihya kısmi ise ihya edilen bölümler ile edilmeyen bölümlerin belirlenmesi, teknik bilirkişi tarafından krokisine işaret edilmesi, davacının taşınmaz üzerinde yapmış olduğu temizleme işlemlerinin tamamı mı veya bir kısmı üzerinde mi yapıldığının belirlenmesi, tüm bu açıklamalar karşısında taşınmazın üstün vasfının belirlenmesi bakımından ziraatçi uzman bilirkişiden gerekçeli rapor alınması, ondan sonra uyuşmazlık hakkında hüküm kurulması gerekmektedir.
Davada, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde yazılı hiçbir belgeye dayanılmadığına, satın alma tarihinden dava tarihine kadar kazanmayı sağlayan bağımsız 20 yıllık süre geçmemiş bulunduğuna göre aynı çalışma alanında satıcıları adına belgesizden tespit ve tescil edilen taşınmazlar bulunup bulunmadığının yöntemine göre araştırılıp belirlenmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 10,10 YTL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 07.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy