(4721 S. K. m. 716)
Dava: R. Yücel ile H. Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bigadiç Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 04.05.2004 gün ve 172/123 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle 140 ada 12 parselin tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı köy vekili, dava konusu taşınmazın vekil edeni köy tüzel kişiliğine ait bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, krokide belirtilen 1196.43 m2 yere ait tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmesi üzerine; hükmün, kabule ilişkin bölümü davalı köy vekili, redde ilişkin bölümü davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1726 m2 yüz ölçüme sahip 12 parselin kadastro tutanağında, kadimden beri davalı H. köyü tüzel kişiliğinin tarlası olduğunun muhtar ve bilirkişiler tarafından bildirilmesi üzerine köy tüzel kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı vekili, tespitten önceki sebebe dayanarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Yerel bilirkişi ve tanıklar dava konusu yerin dikenlik ve sulak bir yer olduğunu, davacının dikenlerini temizlemeden Kavak ağaçlarını dikmek suretiyle sahiplendiğini, bir süre önce ağaçların kesilmesi üzerine köy tüzel kişiliğinin dozerle düzelttiğini bildirmiştir. Açıklandığı üzere, yerel bilirkişi ve tanık sözlerine göre dava konusu yerin sulak ve dikenlik olduğunu, ziraatçı uzman bilirkişi de reddedilen bölümün dere yatağı olduğunu bildirmişlerdir. Bu açıklamalar karşısında davacı vekilinin hükmün redde ilişkin bölümüne karşı ileri sürmüş olduğu temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır. Toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacının ekonomik amaca uygun olarak tasarrufu bulunmamaktadır. Dikenlik bir yere kavak dikmek suretiyle sahiplenmesi, iktisap bakımından herhangi bir hak sağlamaz. Taşınmazın belirlenen bu niteliği göz önünde tutularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Davalı köy vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün kabule ilişkin bölümünün BOZULMASINA ve 10,10 YTL peşin harcın istek halinde temyiz edenlerden davalı H. Köyü Tüzel Kişiliğine iadesine, 21.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy