(2873 S. K. m. 3, 5, 15) (4533 S. K. m. 3) (4721 S. K m. 713)
Dava: M. Z. Çankaya mirasçıları ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Eceabat Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.02.2001 gün ve 13/13 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, dava konusu taşınmazlardan 2988 parselin müvekkiline ait 1325 parselden, 2959 numaralı parselin de müvekkiline ait 240 numaralı parselden kesilerek yine davalı Hazine adına tapuya tescil edildiğini, bu parsellerin üzerinde müvekkilinin kazanmayı sağlayan zilyetliğinin bulunduğunu açıklayarak tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmazın orman niteliğinde olmadığının orman yüksek mühendisi bilirkişi İsmet Başarı'nın 28.06.1999 ve 10.01.2000 tarihli raporlarıyla belirlenmiş bulunmasına, dinlenen mahalli bilirkişi ve şahit beyanlarına göre davacının TMK. nun 713. maddesine göre, iktisap için gerekli olan olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik süresinin dolduğunun anlaşılmış olmasına göre davalı Hazine vekilinin aşağıdaki husus dışındaki temyiz itirazlarının Reddine,
Dava konusu taşınmazın, 4533 sayılı Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı Kanunu kapsamı içinde kaldığını davalı Hazine vekili 22.12.2000 tarihli dilekçesinde açıklamış, bu konuda araştırma yapılmasını istemiştir. Mahkemece bu Kanunun 17.2.2000 tarihinde yürürlüğe girdiğini, davanın ise bu kanunun yürürlüğe girmesinden önce 25.2.1988 tarihinde açıldığını, Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı Kanununun olaya uygulanamayacağını gerekçe göstererek bu hususta araştırma yapmamıştır. Mahkemenin bu gerekçesi doğru değildir. 4533 sayılı Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı Kanunu kamu düzenini ilgilendiren bir kanundur. HGK. nun 30.6.1993 gün 1993/16-139 esas, 1993/487 karar sayılı ilamında da açıklandığı gibi eski kanun zamanında açılan henüz kesinleşmemiş olan davalara da uygulanacaktır. Kaldı ki, mahkeme dava konusu taşınmazın 4533 sayılı Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı Kanunundan önce 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu kapsamında kalıp kalmadığını dahi araştırmamıştır.
Mahkemece yapılacak iş; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin 2873 sayılı Milli Parklar Kanununun 3. maddesi hükmü gereği Milli Park olarak belirlenip ilan edilip edilmediğini Orman Bakanlığı Milli Parklar Genel Müdürlüğünden sormak, 2873 sayılı Kanunun 5. maddesi hükmüne göre kamulaştırılıp kamulaştırılmadığını araştırmak, aynı Yasanın 15. maddesine göre bu gibi yerlerin tapuya tescilinin yasak olduğunu gözetmek olmalıdır. 2873 sayılı Kanuna göre yapılan araştırmadan sonra şayet taşınmaz bu kanun hükümleri gereğince Milli Park olarak ilan edilmemiş ise, bu defa 20.2.2000 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4533 sayılı Kanun hükümleri gereğince Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı Kanunu kapsamında bulunan bir yer olup olmadığını araştırmak, Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı Kanunu kapsamında kalıyorsa 4533 sayılı Kanunun 3/f maddesi gereğince, zilyetlik ve imar - ihya yoluyla kazanılıp kazanılamayacağı üzerinde durmak ve sonucuna göre karar vermek olmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile eksik incelemeye dayalı, usul ve yasaya aykırı hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.07.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy