(6831 S. K. m. 1, 2) (492 S. K. m. 30, 32)
Dava ve Karar: A. Y. ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair B. 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 11.10.2004 gün ve 157/852 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacı vekilleri, imar-ihya, satın alma ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak dava dilekçesinde yazılı 200 m2 miktarındaki yere ait tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, dava konusu parselin öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, tapulu taşınmazların haricen satış ve devrinin geçersiz bulunduğu, öncesi orman olan dava konusu yerin imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili hükmü esas ve avukatlık ücreti yönünden temyiz etmiştir.
Dosya arasındaki belgelere ve ormancı bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmaz bölümünü kapsayan parsel 3116 sayılı Orman Kanunu hükümleri uyarınca 1940 yılında yapılan sınırlama sonunda orman sınırları içerisine alınmış, 1988 yılında 6831 Sayılı Orman Kanununun 2/8 maddesi hükmü uyarınca yapılan çalışmalar sırasında nitelik kaybı sebebiyle orman dışına çıkarılmıştır.
Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. 6831 Sayılı Orman Kanunu'nun 1. maddesi hükmü uyarınca orman sayılan bir yerin imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Diğer yönden nitelik kaybı sebebiyle dışarı çıkarıldığı tarihten itibaren de kazanmayı sağlayan süre geçmemiştir. Tüm bu açıklamalar karşısında yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacı vekillerinin hükmün esasına yönelttikleri temyiz itirazlarının reddiyle hükmün esasının ONANMASINA,
Avukatlık ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın değeri 500.000.000 TL olarak gösterilmiş, Hazine vekili bildirilen değere itiraz etmiştir. Mahkemece, keşifte belirlenen değer üzerinden harç tamamlattırılmadan yargılamaya devam olunmuş ve yazılı şekilde davalı Hazine lehine Avukatlık ücreti taktir ve hüküm altına alınmıştır.
Kural olarak taşınmazın gerçek değeri üzerinden Avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir. Gerçek değer yargılama aşamasında belirlenmiş ise, Harçlar Kanununun 30 ve 32. maddeleri hükmü uyarınca işlem yapılması gerekir. Davanın yürütülmesi için davacıya harcın tamamlattırılması için süre ve imkan tanınması, Harçlar Kanununun emredici hükümleri yerine getirilmediği taktirde dava dosyasının HUMK.nun 409. maddesi hükmü uyarınca işlemden kaldırılması, harçtan bağışık olan davalı Hazine davaya devam olunmasını istediği taktirde dava sonunda iade edilmek üzere harcın Hazine tarafından tamamlattırılması ve sonucuna göre Avukatlık ücretinin hüküm altına alınması gerekir. Açıklandığı şekilde işlem yapılmadan ve harç tamamlanmadan Avukatlık ücretinin dava dilekçesindeki değer yerine keşifte beliren değer üzerinden tespiti doğru olmamıştır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün Avukatlık ücretine ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11,20 YTL peşin harcın onama harcına mahsubuna 10.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy