(1086 S. K. m. 237, 447)
Dava: Mustafa Orman ile Hasan Beycioğlu aralarındaki iade-i muhakeme davasının reddine dair Düziçi Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.04.2005 gün ve 128/167 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı Mustafa Orman tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2005 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı Mustafa Orman geldi. Karşı taraftan kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Mustafa Orman, Düziçi Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 1987/124 Esas 1993/178 Karar sayılı hükmün yargılamanın yenilenmesi yoluyla ortadan kaldırılmasına, dava konusu 707 parsele ilişkin tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hasan Beycioğlu yargılamanın yenilenmesi koşullarının oluşmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, yenileme koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 707 parsel tapu ve vergi kaydına rastlanılmadığı belirtilerek 6.6.1988 tarihinde kadastro yolu ile davacının babası Mehmet Orman adına tescil edilmiştir. Taşınmazın dayanak K.Evvel 1931 gün ve 10 nolu tapusu kapsamında kaldığını ileri süren eldeki dosyanın davalısı Hasan Beycioğlu'nun Düziçi Asliye Hukuk Mahkemesine açtığı tapu iptali ve tescil davasına, tapu malikinden haricen satın aldığını ileri süren eldeki dosyanın davacısı Mustafa Orman'da asli müdahil olarak katılmıştır. Yargılama sonunda verilen 5.7.1993 gün 124/178 Esas ve Karar sayılı hüküm ile taşınmazın K.Evvel 1931 gün 10 nolu tapu kapsamında kaldığından 707 parsele ilişkin tapu kaydının iptali ile Hasan Beycioğlu adına tesciline, davaya katılan Mustafa Orman'ın davasının kanıtlanmaması nedeniyle reddine karar verilmiş, temyiz üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin verilen onama kararına karşı yapılan karar düzeltme isteği reddedilerek hüküm 25.9.1995 tarihinde kesinleşmiştir.
Yukarıda tarih ve sayısı verilen Düziçi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kararına karşı Mustafa Orman ilk kez 17.11.1997 tarihinde yargılamanın yenilenmesi isteğinde bulunmuş, Düziçi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 26.3.1998 gün 719/81 Esas ve karar sayılı hükmü ile yenileme nedenlerinden hiçbirine uymadığı gerekçesi ile reddedilmiş, Yargıtay denetiminden geçerek 13.5.1999 tarihinde kesinleşmiştir. Bu kez davacı Mustafa Orman, aynı dava dosyası aleyhine ve aynı nedenlere dayanarak incelenmekte olan dava dosyasında yeniden yargılamanın yenilenmesi isteğinde bulunmuştur. Bir hükmün HUMK. nun 237. maddesi uyarınca; kesin hüküm sayılabilmesi için her iki davanın tarafları, konusu ve sebebi bakımından birlik bulunması gerekir. Somut olayda anılan maddede öngörülen birlik bulunduğundan davacı Mustafa Orman aleyhine kesin hüküm teşkil eder. Kaldı ki, davacı HUMK. nun 447 maddesinde belirtilen üç aylık başvuru süresini de kaçırdıktan sonra yargılamanın yenilenmesi isteğinde bulunmuştur. Tüm bu açıklamalar karşısında yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde kanuna aykırı bir yön görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle,davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 11,20 YTL peşin harcın onama harcına mahsubuna 25.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy