(3402 S. K. m. 14)
Dava: Şükriye Y. ile Hazine dahili davalılar Erhan E. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Malkara Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 26.09.1996 gün ve 173/360 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 50 yılı aşkın kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle Hazine adına kayıtlı bulunan dava konusu 2059 parselin tapu kaydının iptali ile dava dışı 422 parsel ile birleştirilmek suretiyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile krokide A ile gösterilen 1276 m2 nin 2059 parselden iptali ile 422 parsel malikleri adına tapuya tesciline fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmesi üzerine; hükmün, kabule ilişkin bölümü Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davanın kabulüne ilişkin önceki hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince 2059 parsele bitişik dava dışı 422 parsele uygulanan 1417 tahrir numaralı vergi kaydının batı ve güney sınırının mer'a okunduğu belirtilerek miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edildiği, güneyde 5740 sayılı mer'a parselinin bulunduğu, vergi kaydının miktarı ile geçerli olacağı, miktar fazlasının mer'a sınırlarından genişletmek suretiyle elde edildiğinin kabulü gerektiği, vergi kayıt miktarının 3676 m2 olup 2400 m2'lik yerin 422 parsel numarası ile tespit edildiği, kayıt miktarına ulaşılması için eksik olan 1276 m2'nin 2059 parselden kesilerek iptali ile davacı adına tesciline, fazlaya ilişkin davanın reddine karar vermek gerektiği noktasından bozulmuştur. Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak 1276 m2'lik kısım 2059 parselden iptali edilerek 422 parsel malikleri adına tesciline karar verilmiştir. Davacının miras bırakanı Hasan E. adına kayıtlı bulunan 1417 tahrir numaralı vergi kaydı davacı yönünden bağlayıcıdır. Fazlasının mer'adan elde edildiğinin kabulü gerekir. Söz konusu vergi kaydının miktarı kadar yerin tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.
Sonuç: Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre davalı Hazine vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/İ maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına, 26.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy