(4721 S. K. m. 206)
Dava: Davacı B. D. vekili, dava dilekçesi ekindeki listelerde gösterilen çeyiz eşyalarıyla ziynet eşyalarının aynen, olmazsa bedellerinin iadesine ve yasal mal rejiminin "mal ayrılığı" rejimine dönüştürülmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı S. D. vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, mal rejimi sona ermeden tasfiye istenemeyeceği gerekçesiyle kişisel malların iadesi isteğinin, tarafların sadece fiilen ayrı yaşamalarının yeterli olmadığı gerekçesiyle de mal ayrılığına geçiş isteğinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Taraflar 2004 yılında evlenmiş olup halen evlidirler. Başka mal rejimini seçmediklerinden aralarında yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. TMK.nun 223/1 inci maddesi hükmü uyarınca, her eş yasal sınırları içerisinde kişisel mallarıyla edinilmiş mallarını yönetme, bunlardan yararlanma ve bunlar üzerinde tasarrufta bulunma hakkına sahiptir. 226/1 inci maddeye göre de, her eş diğer eşte bulunan mallarını geri alır. Edinilmiş mallara katılma rejimi eşlerin kişisel mallarını aynen ya da bedellerini istemelerine engel değildir. Eşler, kişisel mallarıyla ilgili isteklerini rejim sona ermeden, tasfiye söz konusu olmadan da ileri sürebilirler, bu istek mal rejiminin tasfiyesi halinde istenebilecek "Değer artış payı" veya "Artık değere katılma alacağı" olarak değerlendirilemez. Bu isteğin esası hakkında taraf delilleri toplanıp hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçeyle reddi usul ve kanuna aykırıdır.
Davacının yasal mal rejiminin "mal ayrılığı" rejimine dönüştürülmesi isteğine gelince, tarafların salt fiilen ayrı yaşamaları tek başına dönüşüm için yeterli değilse de, dosya içeriğine, tanık anlatımlarına göre, davacının ortaklığa ait malları tasarrufu için davacının göstermesi gereken iznin gerekçesiz olarak esirgendiği ve mal varlığının akibeti hakkında davacıya bilgi verilmekten kaçınıldığı anlaşıldığından TMK.nun 206/3, 4 üncü maddesindeki koşulları gerçekleştiğinden, yasal mal rejiminin "mal ayrılığı" rejimine dönüştürme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davacı vekilinin belirtilen nedenlerle yerinde görülen temyiz isteğinin kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan mahkeme hükmünün HUMK.nun 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 14,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 15.09.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy