(4721 S. K. m. 227)
Dava: Davacı L. U. vekili tarafından davalı C. U. aleyhine açılan mal rejimine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda davacının davasının kısmen kabulüyle tarafların evlilik birliği içinde edinilen malvarlığına ilişkin davacının tespit edilen 13.827,24 TL katkı payının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekiliyle davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Dava, evlilik birliği içinde mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen iki taşınmaz ve bir aracın alımında davacının da katkıda bulunduğu iddiasıyla açılan katkı payı alacağına ilişkindir. Dava konusu Eskişehir'deki 809 ada 15 (eski 9) parseldeki mesken yönünden taraflar arasında görülüp kesinleşen Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/140 esas 2005/247 karar sayılı dosya kapsamı ve bu parseldeki davacı kadın adına kayıtlı payın tapuda resmi şekilde 31.8.1995 tarihinde davalıya satılması karşısında davacının bu taşınmaz yönünden katkı payı isteme imkanı olmadığından mahkemece bu taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Diğer dava konusu İzmir'deki 1578 ada 1 parsel ve 26 ES 534 plakalı araca gelince; 06.05.2008 tarihli üç kişilik bilirkişi raporunda davacı kadının ev kadını olduğu ve çalışmadığı, ancak çalışmamasının maddi katkısı olmadığı anlamına gelmeyeceği, kadının eşinin ve çocuklarının ihtiyaçlarını karşılaması ve verdiği emeğin aile bütçesine katkı sayılması ve bu katkının %31 oranında olduğunun kabulü gerektiği açıklanmıştır. Davacı kadının ev kadını olarak evin yemek, temizlik gibi işlerini yapması ve çocukların bakımını üstlenmiş olması Türk Medeni Kanununun 227 nci maddesi anlamında katkı sayılamayacağından bilirkişi raporunun az yukarıdaki gerekçesi doğru değildir. Ancak dosya kapsamı, toplanan deliller davacı tanıklarının beyanları, özellikle davacının kardeşi olması beyanına itibar edilmemesini gerektirmeyen tanık Ş. K.'nın açıklamaları karşısında dava konusu İzmir'deki 1578 ada 1 parselde bulunan mesken ile 26 ES 534 plakalı aracın alımında davacı kadının gerek ziynetlerini bozdurarak gerekse ailesinden aldığı maddi yardımlarla katkıda bulunduğu, bu katkının oranının mesken ve aracın 10.09.2003 tarihindeki değerleri ve hakkaniyete göre %31 olarak değerlendirilmesi ve dikkate alınması doğru olup mahkemece bu orana göre yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığından taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Diğer yandan dosya kapsamına göre banka hesabındaki para ve emekli ikramiyesi yönünden harcı da yatırılarak usulüne uygun olarak açılmış bir dava ve faiz yönünden ise usulüne uygun bir talep bulunmadığından davacı vekilinin bu hususa ilişen temyiz itirazları da yerinde değildir.
Ayrıca hüküm fıkrasında kabul ve red oranına göre belirlenen 746,67 TL harcın davalıdan alınmasına karar verilmesi gerekirken harcın miktarının 746.670 TL olarak fahiş oranda ve yanlış yazılması mahkemece her zaman mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde kabul edilerek bu husus ayrıca bozma sebebi yapılmamıştır.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle davacı vekiliyle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 186,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubuyla kalan 559,97 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı 746,67 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 30.09.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy