(4721 S. K. m. 202) (743 S. K. m. 152, 170)
Dava: Davacı-karşı davalı Y. U. vekili, Ankara Kayaş Mahallesindeki 3192 ada 40 ve Alanya Kargacık Köyündeki 724 parsel, davalı-karşı davacı Hacı H.İ. vekili ise Alanya Saray Mahallesi'ndeki 154 parsel için katkı payı alacağı isteğinde bulunmuşlardır.
Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı-karşı davalı Y. U. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İsteği reddedilen karşı davacı Hacı H.İ. vekili hükmü temyiz etmemiştir. Temyiz incelemesi hükmü temyiz eden davacı-karşı davalı Y. U. yönünden yapılmıştır.
Taraflar 15.12.1965 tarihinde evlenmişler, 31.03.2002 tarihinde Almanya Minden Asliye Hukuk Mahkemesine açılan boşanma davasının kabulü yönündeki hükmün tenfizine ilişkin Ankara 1. Aile Mahkemesinin verdiği hükmün kesinleştiği 16.07.2007 tarihinde boşanmışlardır. Eşler başka mal rejimini seçmediklerinden 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK.nun 170. maddesine göre mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği Almanya Minden Asliye Hukuk Mahkemesine boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise 4721 sayılı TMK.nun 202 nci maddesi hükmü uyarınca yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler. Temyize konu 3192 ada 40 parseldeki davalı Hacı H.'nin babası A. İ. adına kayıtlı 10944/27672 pay 6.4.1979, M. İ. adına kayıtlı 159/6945 pay 13.02.2001 ve S. K. adına kayıtlı 42/695 pay ise 19.08.2004 tarihinde Alanya Kargacık Köyündeki 724 parselin ise 4355/30620 payı C. B. adına kayıtlı iken 11.09.2000 tarihinde satış yoluyla Hacı H. İ. adına tescil edilmiştir. 3192 ada 40 parseldeki 42/695 pay mal rejimi sona erdikten sonra alındığından bu paya ilişkin davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Eşlerin yurt dışındaki çalışmalarına ve Türkiye'deki emekliliğe esas bir kısım belgeler dosya arasında bulunmakta ise de, tarafların çalışma sürelerini ve gelir miktarlarını tespit etmekten uzaktır. Buna göre, öncelikle iddia ve savunma doğrultusunda her iki tarafın yurt dışındaki çalışmalarına ilişkin tüm belgeler eksiksiz olarak bulunduğu yerlerden getirtilerek Türkçeye çevrilmeli, tarafların evlendikleri 15.12.1965 tarihinden taşınmazların satın alındığı tarihlere kadar olan gelirlerinin toplamı belirlenerek bu miktar üzerinden 743 sayılı TKM.nin 152 nci maddesi uyarınca kocanın aileyi geçindirme yükümlülüğü ve varsa eşlerin kişisel harcamaları gözönünde bulundurularak her birinin yapabileceği tasarruf miktarı hesaplanmalı, hesaplanan tasarruf miktarlarının toplam tasarruf miktarı karşısındaki oranı tespit edildikten sonra tarafların her bir taşınmazın edinme tarihine kadar sahip oldukları diğer mal varlıkları da dikkate alınarak taşınmazların belirlenecek olan dava tarihindeki değeriyle çarpılarak katkı payı alacağı saptanmalıdır. Bu doğrultuda hukukçu, mali müşavir ve inşaatçı bilirkişilerden rapor alınarak karar verilmesi gerekirken dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle karar verilmesi doğru olmamıştır.
Sonuç: Davacı-karşı davalı Y. U. vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle hükmün açıklanan bölümlerinin HUMK.nun 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 625 TL avukatlık ücretinin davalı-karşı davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacı-karşı davalıya verilmesine ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 20.10.2009 tarihinde oybirliğiyle, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy