(6100 S. K. m. 308, 311) (1086 S. K. m. 92, 95)
Dava ve Karar: M.Y. ile D.A.Y. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair (İ.) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.12.2010 gün ve 45/594 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı M.Y. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
Davacı vekili, kadastro çalışmaları sonucunda davalılar adına tespit ve tescil edilen 120 ada 111 parselin ¼ payının ve 114 ada 290 parselin ½ payının babası A.Y.'a ait iken ölümüyle vekil edenine intikal ettiğini ve 40 yılı aşkın süredir müvekkilinin zilyetliğinde olduğunu açıklayarak anılan paylar oranında davalıların tapusunun iptali ile vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı D.A.Y. 01.07.2008 tarihli oturumda; dava konusu taşınmazların 5 hisse olup 3'er hissesinin davacı M.'ya 2 hissesinin kendisi ile birlikte kardeşlerine ait olduğunu, davalı M.Y. ise 16.07.2011 tarihli keşifte açılan davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir.
Mahkemece, davacının her iki parselde de zilyetliği bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 114 ada 20 parsel ve 120 ada 111 parsel sayılı taşınmazların 05.06.2006 tarihinde, senetsizden, davalılar adına tespit edildiği ve tutanağın itirazsız olarak kesinleşmesi üzerine 05.06.2006 tarihinde tapuya tescil edildikleri anlaşılmıştır. Mahallinde 16.07.2011 tarihinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından: dava konusu taşınmazların ortak miras bırakandan gelmediği gibi davacının veya miras bırakanının 30 yılı aşkın süredir zilyetliğinin bulunmadığı saptandığından dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıda belirtilen husus dışındaki temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır.
Ancak; dava konusu taşınmazlar tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlıdır. Paylı mülkiyette taşınmaz mal üzerinde paydaşlardan her birinin belli bir payı bulunmakta olup bu pay üzerinde bağımsız olarak tasarrufta bulunma ve devretme yetkisine sahiptirler.
Somut olayda, davalılardan D.A. ve M. yukarıda açıklandığı üzere açılan davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir. HMK. 308 ve 311 maddelerine (HUMK 92 ve 95. maddeleri) göre kabul davacının talep sonucuna, davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesi olup kesin hüküm gibi sonuç doğurur. Hal böyle iken D.A. ve M'e hasren davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazlı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca davalılar D.A. ve M.Y. yönünden BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 05.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy