(4721 S. K. m. 713)
Dava: Ü.M. ile Hazine, O... Belediye Başkanlığı ve G... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair O
Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 21.09.2010 gün ve 68/271 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili dava dilekçesinde; vekil edeninin zilyetliğinde bulunan taşınmazın bir kısmının yapılan kadastro çalışmalarında 1027 parsel sayısı ile Hazine adına tespit ve tapuya tescil edilmişken, bir kısmının tespit harici bırakıldığını açıklayarak, tespit harici bırakılan yer yönünden zilyetlikle kazanma koşulları gerçekleştiğinden müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili; davacının aynı yere ilişkin olarak daha önceden açmış olduğu davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden eldeki iş bu davanın da reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı Oltu Belediye Başkanlığı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar G... Köyü ve T... Köyü Tüzel Kişiliklerine dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen yargılamalara katılmadıkları gibi cevap da vermemişlerdir.
Mahkemece, teknik bilirkişi raporunda A, B, E ve C harfleri ile gösterilen yerler yönünden davanın reddine, D ile gösterilen 1.567 m2 ve F ile gösterilen 3.954 m2 yüzölçüme sahip yerler yönünden davanın kabulüne, bu yerlerin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hükmün kabule ilişkin bölümü davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazların 1986 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dere yatağı vasfı ile tespit harici bırakıldığı saptanmıştır. Kural olarak dere yatakları devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Bilindiği üzere aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yerin koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılmaları olanaklıdır. Somut olaya gelince; keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazın davacı tarafından imar-ihya edilerek 20 yılı aşkın süreden beri tarım arazisi olarak kullanıldığını söylemişlerdir. Aynı keşifte dinlenen ziraat mühendisi bilirkişi 27.07.2009 tarihli raporunda ... taşınmazın kumlu-tınlı yapıda olduğu, üzerinde yıllardır toprak işlemesi yapılmadığı, çöp moloz ve kömür artıklarının döküldüğü, toprak yapısının tarıma elverişli, üst toprağın altında süzek kumlu çakıllı yapı olarak mevcut bulunduğu, fakat üst kısmında taşlık sorununun mevcut olduğu ve taşınmaz üzerinde, herhangi bir ağacın bulunmadığını kendiliğinden, çalı formunda ardıç fidanlarının geliştiğini, son 6-7 yıldır toprak işlemesinin hiç yapılmadığını, gerekli bakım ve toprak işlemesi yapıldığı takdirde tarla olarak kullanılabileceğini rapor etmiştir.
Hal böyle olunca, özellikle ziraat mühendisi bilirkişinin ilmi verilere dayalı raporu kapsamından taşınmazın tespit harici bırakıldığı 1986 tarihinden dava tarihine kadar kesintisiz ve ekonomik amacına uygun olarak, 20 yıllık zilyetliğin bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar vermek gerekirken takdiri delil niteliğindeki yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına öncelik verilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy