(4721 S. K. m. 862) (2004 S. K. m. 83)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:
Karar: İ.İ.K.nun 83/c maddesinde "Taşınmaz rehni ipotek akit tablosunda sayılı bulunan eklenti, taşınmazdan ayrı olarak haczedilemez. Türk Medeni Kanunu'nun 862. maddesi hükmü saklıdır." düzenlemesi yer almaktadır.
Kural olarak taşınmaz telef, tahrip veya tağyir edilmeden ondan ayrılması mümkün olan eklenti, ana taşınmazdan ayrı haczedilip satılabilir. Ana taşınmazın ipotekli olması hali için düzenlenmiş yukarıdaki yasa maddesine göre, ipotekli taşınmazın ipotek akit tablosunda sayılı ve eklenti niteliğini taşıyan menkuller, taşınmazdan ayrı haczedilemeyeceği gibi, 2. fıkrada 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 862. maddesi hükmü saklı tutulmuş olup, bu maddeye göre rehin, taşınmazı, bütünleyici parçaları ve eklentileriyle birlikte yükümlü kıldığından, akit tablosunda yazılı olmasa bile ipotekli taşınmazın eklentisi niteliğindeki mahcuzlar da taşınmazdan ayrı haczedilip satılamaz. Taşınmazın ipotekli olduğu her iki durumda da (ipotek akit tablosunda yazılı olsa da olmasa da) mahkemece mahcuzların Medeni Kanun hükümlerine göre eklenti niteliğinde olup olmadığı bilirkişi aracılığıyla belirlenmeli, taşınmaz ipotekli, mahcuz menkuller de bu taşınmazın eklentisi niteliğinde ise haczedilmezlik şikayeti kabul edilmelidir.
Somut olayda, ipotekli fabrika binasında haciz edilen iki adet iş makinasının, fabrikanın çalışmasına özgülendiği, bunların olmaması halinde fabrikanın üretim yapamayacağı, yine taşınmaz tapu kaydı teferruat listesinde yer aldığından, taşınmazdan bağımsız olarak haczinin mümkün olmadığı gerekçesiyle borçlu haczin kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece, tapu kaydı celp edilmiş, taşınmaz kaydı üzerinde ipotek ve teferruat listesi şerhinin bulunduğu tesbit edilmiş, makine mühendisi bilirkişi vasıtasıyla haciz konusu iş makinaları üzerinde keşif ve inceleme yapılmış, bilirkişi haciz konusu iş makinalarının işletmenin (fabrikanın) olmazsa olmaz parçaları olduğunu, haczi halinde işletmenin amacını gerçekleştiremeyeceğini, fakat bunların portatif olduklarından başkasıyla değiştirilmelerinin de mümkün olduğunu bildirmiştir.
Mahkemece, şikayete konu makinaların portatif oldukları, başkasıyla değiştirilmeleri mümkün teferruat niteliğinde oldukları, taşınmazdan ayrı haczinin mümkün bulunduğu ve teferruat listesinde şerh edilmelerinin sonucu değiştirmeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.
Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler kapsamında, Mahkemece, şikayete konu mahcuz makinelerin, fabrikanın eklentisi niteliğinde olup olmadığı yönünden hukukçu, inşaat mühendisi ve makine mühendisi bilirkişilerden oluşacak kurulca yapılacak inceleme sonucu alınacak rapor gereğince bir karar verilmesi yerine, yazılı gerekçe ve eksik inceleme sonucu hüküm oluşturulması isabetsizdir.
Sonuç: Borçlu vekilinin temyiz istemin kabulüyle Mahkeme kararının yukarda açıklanan nedenlerle, 6100 Sayılı H.M.K.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı H.U.M.K.nun 428. maddesi uyarınca bozulmasına, taraflarca H.U.M.K.nun 388/4. (H.M.K. m.297/ç) ve İ.İ.K.nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 17.02.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy