(1086 S. K. m. 428, 440)
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili davada, müvekkili ile davalının dava konusu 6661 ada 2 parsel sayılı taşınmazda paylı malik olduklarını, davalının taşınmaz hakkında İstanbul Anadolu 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/199 Esas sayılı dosyasında ortaklığın giderilmesi davası açtığını, anılan taşınmaz üzerindeki binayı davacının kendisinin yaptırmış olduğunu, binanın vergilerini ve yapım masraflarını vekil edeninin karşıladığını açıklayarak dava konusu 6661 ada 2 parsel numaralı taşınmaz üzerindeki binanın muhdesat olarak davacıya aidiyetini talep etmiştir.
Davalı davaya cevabında, davacının, Tuzla CBS’nin 2011/9071 soruşturma numaralı dosyasındaki 20.12.2011 tarihli müşteki ifadesinde, dava konusu binayı kendisi (davalı) ile ortaklaşa yaptıklarını açıkladığını, binayı davacı ile birlikte ortaklaşa yapmış olduklarından açılan davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dosya kapsamında toplanan delillere göre, arsanın her iki tarafça ortak alındığı ve binanın da her iki tarafça ortak bitirildiği kabul edilerek, fiili kullanım durumu da dikkate alınarak ulaşılan sonuca göre karar verildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, dava konusu 6661 ada 2 parselde arsa niteliğinde kayıtlı taşınmaz üzerinde inşaa edilen binanın giriş tarafındaki dükkanın ve zemin üstü 1. kattaki dairenin davalı ...’a ve zemin kattaki çift cepheli dükkan ile zemin üstü 2. kattaki dairenin davacı ...’a ve yine bodrum katında davacı ... ile davalı ... arasında ½ ’şer pay oranında ait olduklarının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, muhdesat aidiyetinin tespiti istemlidir.
Somut olayda, tapu kaydına göre davacı ve davalı, dava konusu 6661 ada 2 parsel sayılı taşınmazda ½ oranında paylı maliktirler. Tarafların tanıklarının beyanlarından, davaya konu edilen binanın, kaba inşaatını tarafların beraber yaptıkları, binanın sonraki ince inşaat işlerini davacının yaptığı, binanın bodrum katının paylaşımında taraflar arasında niza çıktığı anlaşılmaktadır. Davaya muhdesat olarak konu edilen binanın tamamının davacı tarafından bedelinin karşılanması suretiyle, kendi nam ve hesabına yapılıp meydana getirildiği kanıtlanamamıştır. Kaba inşaatan sonra davacı tarafından yaptırılan ince işler iyileştirme niteliğindedir. İyileştirme niteliğindeki işlerin bedelleri ise sebepsiz zenginleşme niteliğindeki eda davasına konu edilebilirler. Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)