MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : İstihkak
İLK DERECE
MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 27.09.2016 tarihli ve 2016/624 Esas, 2016/806 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili ve davacı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince davalının istinaf başvurusunun usulden reddine ve davacının istinaf talebinin kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 97. madde uyarınca istihkak iddiasının kabulü istemine ilişkindir.
05 Ağustos 2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 6100 sayılı HMK'nin 361. maddesine göre bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz süresini bir aydan iki haftaya düşüren iş bu değişiklik 7035 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesi gereği değişikliğin yürürlüğe girdiği 05.08.2017 tarihi ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanacağı, temyize konu kararın ise 27.09.2016 tarihinde verildiğinden somut uyuşmazlıkta temyiz süresi bir ay olarak uygulanması gerekmektedir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Sürelerin bitimi" başlıklı 92. maddenin ikinci fıkrası gereği, süre; hafta, ay veya yıl olarak belirlenmiş ise başladığı güne son hafta, ay veya yıl içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde bitmektedir. Sürenin bittiği ayda, başladığı güne karşılık gelen bir gün yoksa, süre bu ayın son günü tatil saatinde biter.'' yönünde düzenleme mevcuttur.
Somut uyuşmazlıkta, 30.01.2017 tarihinde alacaklı vekiline tebliğ edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, alacaklı vekili tarafından 01.03.2017 tarihinde temyiz etmiştir. Bu durumda, az yukarıda açıklanan 6100 sayılı Yasanın 92/2 maddesi hükmü gereğince bir aylık temyiz süresinin son günü 28.02.2017 tarihi olup iş bu süre geçmiş bulunduğundan temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin yukarıda açıklanan nedenle REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy